مجتبی تهرانی

آیت‌الله مجتبی تهرانی از برجسته‌ترین علمای اخلاق و اساتید حوزه علمیه تهران در دوران معاصر بود. ایشان سال ۱۳۱۴ در تهران و در خانواده‌ای علمی و مذهبی متولد شدند. پدر آقا مجتبی از علمای برجسته و شاگرد بزرگان حوزه بود و همین فضا، زمینه‌ساز رشد علمی آقا مجتبی شد. از کودکی وارد مسیر علوم دینی شد و تحصیلات خود را در تهران، مشهد، قم و نجف ادامه داد و نزد استادانی همچون سید روح‌الله خمینی (ره) و دیگر بزرگان حوزه تلمذ کرد. آیت‌الله تهرانی بیشتر به عنوان معلم اخلاق شناخته می‌شود. سال‌ها در مسجد جامع بازار تهران و سپس در مدرسه مروی به تدریس و تربیت شاگردان پرداخت. جلسات اخلاق او نزدیک به ۴ دهه از مهم‌ترین محافل معنوی تهران بودند و افراد زیادی از اقشار مختلف در آن‌ها شرکت می‌کردند .محور سخنان اخلاقی ایشان عموما تزکیه نفس، تربیت انسان و سلوک معنوی بود.

آقا مجتبی در دوران قبل از انقلاب، علاوه بر تدریس، به هدایت جوانان و ارتباط با نیروهای انقلابی می‌پرداخت و برخی جلسات او حتی با محدودیت‌های حکومت پهلوی مواجه می‌شد.

مجموعه کتاب ادب الهی و مجموعه اخلاق ربانی در موضوع تربیت نفس و اخلاق و مجموعه ده جلدی سلوک عاشورایی، در موضوع تفسیر داستان کربلا و قیام حسینی از مهم‌ترین آثار این عالم اخلاق هستند. آقا مجتبی ۱۳ دی ۱۳۹۱ در تهران درگذشت و در حرم حضرت عبدالعظیم حسنی (شهرری) به خاک سپرده شد.