نشریه مطالعات آیینی عین از دلدادگیهای ما به خدا و البته دلداگیهای خدا به ما میآید. عین حالوهوای شیرین رفاقت با خداست؛ از سفرههای سحری و افطار گرفته تا حضور در دستههای عزاداری، از اشک غم حسین (ع) تا چای روضه و تماشای تعزیهها، از شور و نشاط چراغانی و آبزدن کوچهها تا عطر و طعم نذری و نقش بستن طرحهای دارچینی بر شلهزرد. عین از متن زندگی ما برخاسته است. از همان یا علیهایی که از کودکی هنگام برخاستن به زبان آوردهایم تا پناه بردن به دعاهای مادر و اشک پدر در ورودی حرم. عین تجربه دلهای شکسته نزدیک به خداست. در کوچهی عین، رنگوبوی خدا و اهلبیت جاری است.
«عین» یک مجله ادبی ـ آیینی است که با زبانی روان و گویا، از کلیشه و شعار فاصله میگیرد و با تمرکز بر تجربه زیسته، روایت شخصی و قصه، تلاش میکند آیین را به جزئیات زندگی روزمره پیوند بزند. «عین» از حضور خدا در تصمیمها، ترسها، امیدها و لحظههای مختلف زندگی انسانها سخن میگوید؛ حضوری که به مسجد و سجاده محدود نمیشود.
ساختار «عین» بر رویکردی نمادین استوار است؛ به این معنا که در هر شماره، یک نماد یا مفهوم آیینی بهعنوان محور انتخاب میشود و مطالب مختلف حول آن موضوع و ایدهی مرکزی شکل میگیرند.