فصلنامه مطالعات آیینی عین به پرونده چوبپر رسیده است تا در شماره نهم خود همان نرمی و لطافت چوب پر را به روح بیقرارمان بکشاند.
چوب پر به عنوان یک نماد اشراقی به قصههای معنوی ما کشانده شده است. چوبپر نمادی از هیئت و اماکن مذهبی شد است که در هیاهوی صدای زائران، بیصدا راه مینماید. خادم به مدد چوبپر جمعیت را هدایت میکند و ما خادم را با چوبپرش میشناسیم. مجله عین دنیای ساده چوبپر را به قصه مهر و محبت مادری گره میزند، به وصیتنامه شهیدی که خادمی را آرزو میکرد، به حالو هوای زائران اربعین و به ...
تا سهم خود از معنویت، خدا و عزاداری برای اهل بیت (ع) را افزایش دهیم و پایههای اعتقادات مذهبی خویش را استوار سازیم. در گذر داستان تجربههای معنوی دیگران را مرور کنیم و حظ معنوی ببریم.
علاقهمندان به ادبیات مذهبی، دوستداران اندیشه دینی، افرادی که میخواهند تفکرات مذهبی خویش را بر مبنایی استوار بنا سازند و عموم عاشقان اهل بیت (ع).
مامان از آقاجون تصویر یک کوه محکم را برای من ساخته بود اما به مرور فهمیدم این کوه همیشه محکم و استوار نیست. خودم گریهاش را دیده بودم. یکی دوبار نه، بارها. آقاجون صدای چندان خوبی نداشت اما کلمات کار خودشان را می کردند. یکی دو بیت روضه ی قدیمی و تکراری را میخواند و بعد کمی صبر می کرد و آرام آرام با صدایی نامفهوم مادرش را صدا میزد و اشک می ریخت کوه سرش را روی زانوی خودش گذاشته بود و شانه هایش میلرزید. کوه تکیه گاهش را صدا می زد.
نظرات