فصلنامه مطالعات آیینی عین در شماره ششم خود به پرونده سفره رسیده است. این شماره از سفره‌های افطاری، گفتگوهای پیرامون آن، روزه و صدای خوش اذان می‌گوید. این شماره از اکرام یتیم و افطاری ساده می‌گوید، از همان نان و پنیری که روزه روزه‌داری را می‌گشاید و ثوابی هزاران هزار برای برای سفره‌دار به ارمغان می‌آورد.  

چرا باید فصلنامه مطالعات آیینی عین را مطالعه کنیم؟

تا سهم خود از معنویت، خدا و عزاداری برای اهل بیت (ع) را افزایش دهیم و پایه‌های اعتقادات مذهبی خویش را استوار سازیم. در گذر داستان تجربه‌های معنوی دیگران را مرور کنیم و حظ معنوی ببریم.

فصلنامه مطالعات آیینی عین را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

علاقه‌مندان به ادبیات مذهبی، دوستداران اندیشه دینی، افرادی که می‌خواهند تفکرات مذهبی خویش را بر مبنایی استوار بنا سازند و عموم عاشقان اهل بیت (ع).

برشی از شماره ششم فصلنامه مطالعات آیینی عین:

انگار اینجا از هیچ همه می سازند همان طور که از سنگ، مقاومت... انگار اینجا همه حاتم طائی‌اند... همه سفره دارند... همه اسماعیلشان را به مذبح می‌برند و قربة الی الله تقدیم می‌کنند. تازه بعدش هم هزار بار شکر می‌کنند که قابل‌شان دانسته‌اند و هزار بار عذر می‌خواهند که کم گذاشته‌اند...

انگار اینجا بی‌آنکه حرفی رد و بدل شود همه تا عمق وجود دیگران را می‌فهمند... انگار اینجا نویسندگان و راویان ناب عالم از توصیف کم می‌آورند و شاید اگر کربلا و عظمتش نبود، آنها قلم‌هایشان را می‌شکستند و سراغ شغل آبروداری می‌رفتند. سفره غزه، سفره همیشه پهنی است که هیچگاه تا ابد تاریخ بسته نمی شود... سفره غزه، سفره عشق و دلدادگی و جانفشانی است... سفره غزه را نمی شود توصیف کرد. باید از آن چشید تا مقاومت را در رگ و جان نشاند. سفره غزه با خون مجاهدانش، همیشه رنگین و پر بر و بار است و هیچکس از آن سیر نمی‌شود.