نشریه مطالعات آیینی عین در شماره دوم خود با کلیدواژه بلندگو در میانه بلندگوها و بلندگوداران به گذر و گذار پرداخته است تا نوای ذاکران و پیرغلامان اهل بیت (ع) را در گوش مخاطب زمزمه کند. صفحات عین گاه از قصهها میگویند. قصههایی که از متن واقعیت برآمدهاند. گاه از بلندگوی صدای غدیر میگویند که به دست خودفراموشان نادیده گرفته شد. گاه به مخاطب را به ترازوی نقد و تفکر میکشانند و از هیات گفتگو محور سخن میگویند، گاه شعر آیینی را به مخاطب عرضه میکنند و گاه ...
تا سهم خود از معنویت، خدا و عزاداری برای اهل بیت (ع) را افزایش دهیم و پایههای اعتقادات مذهبی خویش را استوار سازیم. در گذر داستان تجربههای معنوی دیگران را مرور کنیم و حظ معنوی ببریم.
علاقهمندان به ادبیات مذهبی، دوستداران اندیشه دینی، افرادی که میخواهند تفکرات مذهبی خویش را بر مبنایی استوار بنا سازند و عموم عاشقان اهل بیت (ع).
اما غدیر، برای من جنس دیگری دارد. صدایی که خوب و رسا گفته شد، هجی شد، حکمتش بیان شد، مقدماتش چیده شد و خوب هم شنیده شد. اما خود فراموشان آن را به گوشه صندوق خانههای خود پرستی و خودخواهی خود بردند. انگار قصه کی بود کی بود، من نبودم از آنجا شروع شد. شد. قصه به شدت مبتذلی که مردمان هم از بزدلی و نفاق، همراهیاش کردند. غدیر شاید بلندترین صدای خیرخواهی در عالم است.
نظرات