کتاب منشور حکومت علوی مشتمل بر درس‌گفتارهایی است که رهبر شهیدمان را به زندان‌های ساواک انداخت. این اثر حاصل بازنویسی دوازده گفتار در شرح روش حکمرانی اسلامی است که در سال‌های 52 و 53 در دو مسجد امام حسن (ع) و مسجد کرامت در مشهد مقدس، ایراد شده‌اند.

روزگار مبارزات انقلابی آقای شهیدمان در مشهد با پایه‌گذاری مبانی حکومت اسلامی عجین شده‌است. این حقیقت را باید در صدای به یادگار مانده از آقا در میانه واژگان کتاب منشور حکومت علوی جست و جو کرد. فصل نخست کتاب مفهوم حکومت و حاکم اسلامی را در نهج‌البلاغه واکاوی می‌کند و از ضرورت حکومت سخن می‌گوید. این فصل با تشریح جهت‌گیری حکومت اهل بیت (ع) از ارزش بی‌مقدار حکومت در مرام‌نامه امیرالمومنین (ع) می‌گوید و سه علت پذیرش حکومت در نگاه حضرت را تبیین می‌کند.

انگیزه‌های حکومت علوی و برنامه‌های حکومت ایشان با جزئیات قابل قبولی، در فصل دوم زیر ذره‌بین قرار گرفته‌اند. این فصل با علت قتل عثمان و هجوم مردم برای دعوت از امیرالمومنین جهت حکومت، آغاز می‌شود و با تبیین سیره سیاسی حضرت ادامه می‌یابد.

تاریخ یک نوار تکراری است. آن سنت‌ها و قوانین خدا در تاریخ همیشه یکسان است و انسان‌ها از این قوانین و سنت‌ها تخلف نمی‌کنند. بنابراین آنچه در زمان مولای متقیان صدق می‌کند، الان هم صادق است. این جملات آغاز فصل سوم را، با لزوم آشنایی با سنت‌های تاریخی نوید می‌دهد. این فصل از نگرانی‌های امیرالمومنین هنگام حق‌گرایی عمومی احساسی می‌گوید و کار را با قرار دادن انسان در برابر دوگانه حق و باطل به پایان می‌برد.

کتاب در شش فصل دیگر سنت الهیِ «پیروزی خروش مردم بر خودکامگی» را بازگو می‌کند، در فتنه‌ها چراغ راه را معرفی می‌کند، پیروی از حق را حتی در صورت قلیل بودن پیروانش گوش‌زد می‌کند و در پایان از اخلاق اجتماعی، فلسفه احکام و قرآن، در مسیر هدایت سخن می‌گوید.

چرا باید کتاب منشور حکومت علوی را مطالعه کنیم؟

تا شاخصه‌های حکومت علوی را لمس کنیم، مطابق با این شاخصه‌ها به انتخاب مدیر و مسئول بپردازیم و قدرت عبرت آموزی از تاریخ را به دست آوریم.

کتاب منشور حکومت علوی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

علاقه‌مندان به یادگیری آموزه‌های سیاسی اسلام، دوستدارن معارف ناب علوی، طلاب و دانشجویان و پژوهشگران و اهالی سیاست همه و همه مخاطبان این نوشتار هستند.

برشی از کتاب منشور حکومت علوی:

علت‌هایی که موجب می‌شوند یک ملتی بدبخت نشود، چند مورد است - مثلاً یک دو سه چهار پنج ... این علت‌ها همیشه همان‌ها هستند، هرگز تغییر و تبدیلی نمی‌یابند. همان علتی که موجب شد یک ملتی یک جامعه‌ای مثلاً در ده هزار سال قبل از میلاد مسیح به اوج رقاء مادّی برسد همان علت امروز اگر چنانچه در فلان ملت و فلان امت و فلان نقطه‌ی عالم پدید بیاید و بروز کند، باز این‌ها هم به همان اوج و ترقی و طراز رفاه مادی خواهند رسید. همان علتی که موجب شد که یک فرهنگی زایل بشود و نابود بشود، اگر چنانچه امروز در اروپا مثلاً به وجود بیاید، آن فرهنگی که امروز اروپا دارد یا آمریکا دارد، مسلماً زایل خواهد شد، نابود خواهد شد، از بین خواهد رفت. باز فرمول‌های تاریخی یک فرمول‌های تخلّف ناپذیر و همیشگی و دائمی و لایتغیر است که «وَلَن تَجِدَ لِسُنَةِ الله تبدیلاً». اینجا هم سنت خدا عوض شدنی نیست.