کتاب نبوتها از مجموعه شرح نهجالبلاغه حضرت آیتالله العظمی خامنهای (ره)، به مساله جایگاه نبوت در اندیشه اسلامی، پیوستگی سلسله نبوتها و ختم نبوت میپردازد.
در تابستان سال 59 شاخه دانشجویی حزب جمهوری درسهای نهجالبلاغه را در موضوع «نبوتها در نهجالبلاغه» برای حضرت آیتالله العظمی خامنهای (ره) تنظیم میکند. کتاب حاضر برگرفته از این سلسله جلسات است که به شرح بخشهایی از خطبههای 89، 147 و 192 میپردازد. همچنین مقاله «جامعهها در شبانگاه ظهور انبیا» که توسط معظم له در کنگره هزاره نهجالبلاغه ایراد شده است در مطلع کتاب تقدیم شده است.
فصل اول کتاب با عنوان زمینه اجتماعی بعثت پیامبران چرایی ظهور پیامبران را در کلام امیرالمومنین (ع) واکاوی میکند. این فصل با برشمردن شاخصههای جاهلیت، مانند نابسامانی معنوی مردم و ظهور علنی گمراهی، بعثت را در برابر جاهلیت قرار میدهد و هدف آن را خرج کردن مردم از شبهات عنوان میکند. این فصل خاطر نشان میسازد که انقلاب ما، باطل کننده تحلیلهای سیاسی و اجتماعی دوران معاصر است و تکرار تجربه نبوتها در انقلاب اسلامی ایران رخ داده است.
پیامآوران وحی عنوان فصل دوم کتاب است. این فصل پیرامون پنج مبحث ذیل به طرح موضوع میپردازد:
کتاب در فصل سوم خود از وضعیت مردم در هنگامه قبل و بعد از بعثت میگوید. این فصل از سختی کشیدن مومنان قبل از بعثت سخن میگوید و وظایف مومنین در دوران جاهلیت، مبارزه دائمی مومنین تا رفع کامل فتنه، نیاز جامعه بشری به اسلام، دعوت پیامبران به سوی فطرت و پرستش خدا به عنوان هدف انبیا را تشریح میکند.
در نهایت فصل چهارم کتاب مخاطب را به کلاس درس تاریخ میبرد و ضمن تاکید بر محرومیت جامعه از معارف بلند نهجالبلاغه، به مسلمانان برای رهایی از عقوبت پیشینیان هشدار میدهد، اتحاد و پرهیز از تفرقه را عامل نیکبختی ملتها معرفی میکند و با ذکر شکنجهها و سختیهای مومنان تاریخ در راه خدا، سربلندی را نتیجه صبر و استقامت عنوان میکند.
تا در روزگار غفلت از نهجالبلاغه، معارف ناب علوی را ذیل اندیشه رهبر شهید انقلاب بیاموزیم
طلاب و دانشجویان، علاقهمندان به نهجالبلاغه و تفسیر آن، جوانان و محققان و افرادی که به موضوع حکومت اسلامی و چند و چون آن علاقهمند هستند مخاطبان این نوشتار میباشند.
«مِنَ الاِجتِنابِ لِلفُرقَة»، دوری گزیدن از تفرّق، «وَ اللَّزوم لِلأُلفة»، ملازم شدن با الفت و همدلی «وَ التّحاضِ عَلَیها»، مردم را وادار کردن و شوراندن برای الفت و اجتماع و وحدت «وَ التَّواصى بها»، و توصیه کردن به یکدیگر؛ همین طور که من الان دارم به شما توصیه میکنم که ای مسلمانها با همدیگر یکی باشید، متحد باشید. مسلمانان عالم ملتهای مسلمان همه در یک راه به سوی یک هدف به سوی یک جهت با یک زبان، با یک فکر، با یک قرآن، با یک نهج البلاغه، با یک پرچم، با یک عَلَم، بروند به سوی دنیای بشریت و دنیا را آزاد کنند؛ دنیا را آزاد کنند از قید بندگیها و بردگیها و هوسرانیها و هواپرستیها.
نظرات