کتاب فرزندم این‌چنین باید بود با اتکا به سخنان و اندیشه‌های استاد اصغر طاهرزاده به شرح نامه سی‌ویکم نهج‌البلاغه می‌پردازد. این نامه به نامه وصیت یا وصیت‌نامه امام علی (ع) به امام حسن (ع) نیز شهرت دارد و در واقع یک راهنمای جامع تربیتی، اخلاقی و سیاسی برای فرزند بزرگوارشان است.

امام (ع) در این نامه به فرزندشان توصیه‌های ارزشمندی در زمینه‌های مختلف ارائه می‌دهند، از جمله:

• خودسازی و تهذیب نفس: توصیه به مراقبت از نفس، پرهیز از گناه، صبر و شکر.
• شناخت خداوند و معاد: تأکید بر توحید، معرفت الهی و یاد مرگ و آخرت.
• ارتباط با مردم و جامعه: آداب معاشرت، برخورد با نادانان، خوش‌رفتاری با دوستان و خویشان.
• مسئولیت‌های حکومتی و سیاسی: نحوه برخورد با دشمنان، رعایت عدالت، مشاوره با اهل عقل.
• اهمیت علم و دانش: توصیه به یادگیری و عمل به دانش.
• پرهیز از دنیاپرستی: هشدار درباره فریبندگی دنیا و ناپایداری آن.
• توصیه‌های اخلاقی: تواضع، بخشش، وفای به عهد، راستگویی.

برای درک بهتر کتاب فرزندم این‌چنین باید بود بهتر است ابتدا برشی از نامه سی‌ویکم نهج البلاغه را با هم مرور کنیم. یکی از بخش‌های بسیار مهم و تأثیرگذار این نامه، توصیه‌های امام (ع) به فرزندشان درباره اهمیت یاد مرگ و دنیاگریزی است:

«و بدان پسرم! همانا تو برای آخرت آفریده شده‌ای، نه برای دنیا؛ و برای ماندگاری، نه برای فنا؛ و برای مرگ، نه برای جاودانگی. و تو در هر شب و روز به سوی منزلگاهی (در آخرت) هدایت می‌شوی و به مرگ نزدیک‌تر می‌گردی. پس از این (حقیقت) به آنچه شنیدی و به خاطر سپردی، بهره گیر و یاد مرگ را پیش روی چشمانت قرار ده، و آرزویت تو را نفریبد. و بدان که جز به رحمت خدا، وارث بهشت نخواهی شد، و جز با اطاعت از او به بهشت نمی‌رسی. و او را اطاعت نمی‌کنی مگر اینکه او را بشناسی، و او را نمی‌شناسی مگر اینکه دوستش بداری. پس از سلامت جسم و گستردگی عمرت غنیمت شمار، که نمی‌دانی چه پیشامدی از شب یا روز در انتظار توست.»

این بخش، رویکرد امام (ع) به زندگی دنیوی را به خوبی نشان می‌دهد که آن را گذرگاهی به سوی سرای ابدی می‌دانند و بر لزوم یاد مرگ و اطاعت از خداوند تأکید دارند.

همه فرازهای این نامه به همین میزان ارزشمند و راهگشا هستند. استاد طاهر زاده در 48 جلسه ابعاد فردی، اجتماعی، سیاسی و عبادی این گفتار را تبیین می‌کنند و گنج نهان این نامه را چراغ راه زندگی پیروان حضرت می‌نمایند.

جلد اول این مجموعه نگاهی واقعی به انسان و دنیا ارائه می‌دهد و سپس از عوامل بیداری دل می‌گوید. برکات تقوا را برمی‌شمارد و یاد خدا را عامل نشاط قلب می‌داند. وعظ را عامل احیای قلب معرفی می‌کند و مسیر گشایش روحیه توحیدی را در برابر انسان ترسیم می‌کند. کنترل گفتار، آفات غفلت از مرگ، صبر، علم لاینفع، آفات رهایی از تاریخ و دیگر آموزه‌های اعتقادی و اخلاقی محور مطالب این کتاب را تشکیل داده‌اند.

چرا باید کتاب فرزندم این‌چنین باید بود را مطالعه کنیم؟

تا در پرتوی مواعظ حضرت علی (ع) مسیر زندگی دنیوی و اخروی خویش را ترسیم کنیم و با جهان‌بینی اسلامی بر مدار خدا زندگی کنیم.

کتاب فرزندم این‌چنین باید بود را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب را به طلاب و دانشجویان، علاقه‌مندان به اخلاق اسلامی و همه افرادی که می‌خواهند سبک زندگی علوی را در به بطن زندگی خویش بکشانند پیشنهاد می‌کنیم.

برشی از جلد اول کتاب فرزندم این‌چنین باید بود:

امیر المؤمنین على (ع) هر شب پس از نماز عشاء به نمازگزاران رو می‌کردند و خطاب به آنها میفرمودند: «تَجَهَّرُوا رَحِمَکُمُ الله فَقَدْ نُودِیَ فِیکُمْ بالرَّحیل» مجهز شوید! خدا شما را رحمت کند، که بانک رحلت در بین شما به صدا درآمد. مردم را متوجه می‌کردند که قیامت پشت گوش آنها است و هر کس به میزان شعوری که پیدا کرده است آن را احساس می‌کند و با تقوای الهی توشه لازم را برای سفر خود تهیه می‌کند.