کتاب تعلق اثر آیت‌الله حائری شیرازی در تلاش است تا تعلقات مخاطب را بر مبنای آموزه‌های اسلامی بچیند تا حرکت متعالی آدمی به سوی خدا را شکل دهد. این کتاب تعلق را محور تحول در انسان می‌داند و خط سیر انسان را بر مبنای تعلقات وی ترسیم می‌کند.

اخلاق یعنی موضع‌گیری انسان در قبال مسائلی که با او مرتبط است. این موضع‌گیری نتیجه دو چیز است: یکی آگاهی و دیگری تعلق. لذا سنگ بنای ارزش‌های ذهنی هر انسانی برمبنای تعلقات وی گذارده می‌شود. کتاب در فصل اول خود رابطه تعلق و آگاهی را تبیین می‌کند و نشان می‌دهد تعلق سبب نادیده گرفتن آگاهی‌ها می‌شود. این فصل آرزوهای آدمی را مترادف تعلقات وی می‌داند و انسان‌ها را بر اساس آرزوهایشان دسته‌بندی می‌کند.

فصل دوم مطرح کننده این نظریه است که حرکت انسان تابع تعلقات اوست. لذا برای سوگیری الهی باید تعلقات آدمی الهی باشد. بر این اساس کتاب تعلق را همان ولایت تعریف می‌کند.

فصل سوم کتاب حب دنیا را رآس کل خطایا معرفی می‌کند و از حذف دنیاطلبی و مادیگری از منظومه تعلقات آدمی سخن می‌گوید.

کتاب در شش فصل دیگر موضع انسان در برابر دنیا و حقیقت خویش را ترسیم می‌کند و با طرح موضوعاتی چون نفسانیت، آرزو، ذکر، درگیری نفس و عقل و آرزوهای محرک و مانع حرکت باعث شکل‌گیری جهان‌بینی اسلامی تعلقات مخاطب می‌شود.

چرا باید کتاب تعلق را مطالعه کنیم؟

تا برسیم به خط مشی اسلامی برای پایه‌گذاری آرزوها و گرایش‌هایمان و سپس بر مبنای این آرزوها گام برداریم.

کتاب تعلق را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

طلاب، جوانان، علاقه‌مندان به اخلاق اسلامی و افرادی که می‌خواهند مبنای اندیشه‌های خویش را الهی بنا نهند.

برشی از کتاب تعلق:

 ریشه آرزو دو چیز است: یکی آگاهی انسان، یکی برخورد متعهدانهٔ انسان. اگر انسان با تعقل و با نور با آرزو برخورد کند، درعین‌حال که آن آرزو او را حرکت می‌دهد، خود این حرکت، از طریق رشد آگاهی، موجب تغییر آرزو می‌شود و انسان سیر می‌کند.