کتاب دو امام مجاهد اثر آیتالله العظمی شهید سید علی خامنهای (ره) از جمله آثار تحلیلی معظم له در حوزه تاریخ اسلام است که به بررسی سیره سیاسی و مبارزاتی امام حسن (ع) و امام حسین (ع) میپردازد.
صلح یا جنگ؟ میز مذاکره یا میدان جنگ؟ در مسیر مبارزه با طاغوت کدامیک سازگارتر است؟ آیا شرایط زمانی شیوه مبارزه را تعیین میکند؟ اصلا به قول حافظ
آسایش دو گیتی، تفسیر این دو حرف است / با دوستان مروت، با دشمنان مدارا
آیا واقعا باید چنین کرد؟ باید طبق قاعده « أَشِدَّاءُ عَلَى الْکُفَّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُمْ» عمل کرد؟ راه چیست؟
کتاب دو امام مجاهد در سایه اندیشههای رهبر شهید انقلاب به تحلیل سیره مبارزاتی حسنین (ع) میپردازد تا به سوالات فوق پاسخ دهد. این کتاب مجموعهای از شش سخنرانی است که در سالهای ۱۳۵۱ و ۱۳۵۲ ایراد شدهاند و محور اصلی آنها، تحلیل سیره سیاسی و مبارزاتی دو امام است، نه صرفاً روایت تاریخی. رهبر شهید انقلاب (ره) تلاش کردهاند تا نشان دهند که همه ائمه یک جبهه واحد مبارزه علیه ظلم بودهاند، هر چند شیوه مبارزه آنها متفاوت باشد. کتاب، تفاوت شرایط زمانه این دو امام را به دقت بررسی کرده است و صلح امام حسن (ع) بهعنوان یک تدبیر هوشمندانه سیاسی تبیین میشود، نه سازش. امام شهیدمان نشان میدهند قیام امام حسین (ع) نیز ادامه همان مسیر مبارزه است و تفاوت روشها (صلح و قیام) ناشی از تفاوت شرایط تاریخی است. در واقع هدف مشترک هر دو امام، حفظ اسلام و مقابله با انحراف حکومت بوده است که در دو شیوه متفاوت پی گرفته شده است.
به طور خلاصه این اثر توضیح میدهد که امام حسن (ع) و امام حسین (ع) دو مسیر متفاوت اما هماهنگ در یک مبارزه واحد داشتند؛ یکی با صلح، زمینه حفظ جریان حق را فراهم کرد و دیگری با قیام، آن را احیا نمود. نتیجه نهایی این است که سیره ائمه باید در قالب یک حرکت پیوسته و هدفمند تاریخی فهمیده شود، نه اقدامات جداگانه.
کتاب دو امام مجاهد نگاه شما به سیرهی امام حسن و امام حسین (ع) را عمیق و تحلیلی میکند، درک درستی از صلح و قیام ارائه میکند، نگاهی مستمری به سیره مبارزاتی ائمه ارائه میکند و با اعطای قدرت تحلیل سیاسی به مخاطب توانایی اجرای خط مشی حسنین (ع) بر روزگار حاضر را در او نهادینه میسازد.
طلاب، دانشجویان، پژوهشگران، رجل سیاسی کشور و افرادی که میخواهند به کنه مبارزات ائمه برسند.
هدف در همه جا عبارت بوده است از روشنگری نسبت به مکتب و نسبت به فکر اسلامی، در تمام این مراحل مردم را آگاه کردن از اصول مکتب اسلام، لکن نه برای اینکه معلومات مردم اضافه بشود، نه به قصد اینکه مردم در یک مسئله فلسفی یا فکری یک اعتقاد خاصی پیدا کنند، بلکه برای رسیدن به هدف اسلام. هدف نزدیک اسلام، تشکیل یک جامعهای است به قواره اسلامی و به شکل اسلامی؛ و هدف بعد از آن ساختن یک انسان کامل و متعالی است. هدف نزدیک ساختن مدینه فاضله است، هدف بعد که مترتب براین هدف است و هدف نهائی و غائی است ساختن انسان فاضل و انسان کامل [است] این هدف.
نظرات