کتاب استونر اثر جان ویلیامز، با ترجمه محمدرضا ترک تتاری یکی از شاهکارهای ادبیات مدرن است که با نثری ساده اما عمیق، داستان زندگی مردی معمولی را روایت میکند؛ رمانی آرام، انسانی و بسیار تأثیرگذار که نشان میدهد حتی یک زندگی بهظاهر ساده هم میتواند سرشار از معنا و کشمکش باشد.
داستان دربارهی «ویلیام استونر» است؛ پسری از خانوادهای کشاورز که برای تحصیل به دانشگاه میرود، اما بهطور اتفاقی با دنیای ادبیات آشنا میشود و همین آشنایی مسیر زندگیاش را برای همیشه تغییر میدهد، او بهجای بازگشت به زندگی سادهی قبلی، در دانشگاه میماند و به تدریس میپردازد، اما در طول سالها با چالشهای مختلفی در زندگی شخصی، ازدواج، کار و روابط انسانی روبهرو میشود؛ رمان بهجای تمرکز بر اتفاقات بزرگ، به ظرافت احساسات، شکستها، امیدها و انتخابهای کوچک میپردازد و تصویری صادقانه از یک زندگی معمولی اما عمیق ارائه میدهد.
ترکیب ای سه خصیصه این کتاب را شایسته مطالعه میکند.
اگر شما هم به رمانهای معناگرا یا داستانهای انگیزشی علاقهمند هستید و یا میخواهید در حوزه توسعه فردی و موفقیت دستی برآتش داشته باشید، بهتر است استونر از ویلیامز را مطالعه کنید.
جمع گریزی ایدیت را در میانسالی گوشه گیرتر و پریشانحواستر کرده بود. مدتی کوتاه پس از آخرین هجومش به استونر، که با استیصالی عنان گسیخته شعلهورتر شده بود، مثل روحی سرگردان در لاک خودش فرو رفت و هرگز به طور کامل از آن بیرون نیامد با آن لحن منطقی و ملایمی که بزرگسالان با کودکان صحبت میکنند شروع کرد به حرف زدن با خود. چنان علنی و راحت که گویی طبیعیترین کار دنیاست. از میان همه فعالیتهای هنری پراکندهای که در طول ازدواجش به تناوب ناخنک زده بود، سرانجام به نظرش مجسمهسازی رضایتبخشترین هنر آمد و دوباره سروقتش رفت. بیشتر با خاک رس مدل سازی میکرد، هر چند گاه و بیگاه به سراغ سنگهای نه چندان سخت هم میرفت و پیکرهای نیم تنه و تمام تنه و مجسمههای انتزاعیاش در سرتاسر خانه پخش بود. دیدی بسیار مدرن داشت. نیم تنههایش گویهایی بودند که به سبک مینیمال می تراشید تمام تنه هایش حبابهایی سفالی با افزوده هایی کشیده و دراز و مجسمه های انتزاعیاش ترکیبهایی تصادفی از مکعب و کره و استوانه.
نظرات