مجله آقای ایران یادنامه‌ای از شهید آیت الله سید علی خامنه‌ای (ره) و ایران است که در مردادماه سال 1405 منتشر شده است. این مجموعه با آثار و گفتارهایی از محمدرضا زائری، معصومه ابتکار، اسحاق جهانگیری، عبدالحسین خسروپناه و جمعی دیگر از نویسندگان و اندیشمندان ایرانی ساخته و پرداخته شده است تا از ساحت آقای ایران مرزداری کند.

همه ما با واژه تحریف بیگانه نیستیم و این واژه را بیشتر برای متون بالاخص متون کهن به کار می‌بریم. کمتر دیده می‌شود که این واژه برای شخصیت‌ها، اندیشمندان یا رهبران دینی به کار برده شود. اما در مورد آقای شهیدمان این خطر حس می‌شود. تحریف شخصیت‌ها به تحریف راه، منش و خط مشی سیاسی‌شان است. شخصیتی که الگوست امام و پیشواست رفتار او و گفتار او برای نسلهای بعد از خود او راهنما و رهنمود است، اگر تحریف شود زیان بزرگی به وجود خواهد آمد. رهبر شهید را نباید صرفاً به عنوان یک شخصیت محترم تاریخی مورد توجه قرار داد؛ بعضی این جور می‌خواهند. رهبر شهید یک شخصیت محترمی است در تاریخ این کشور که روزگاری بود، فعال بود، مفید بود، بعد هم از میان جمعیت رفت و روزگار او تمام شد؛ احترامش می‌کنیم. نامش را با تجلیل می آوریم، صرفاً همین.

بعضی می‌خواهند آقا را این جور بشناسند و بشناسانند و این جور تلقی کنند. این غلط است. رهبر شهید مظهر عینی حرکت عظیمی است که ملت ایران آغاز کرد و تاریخ خود را متحول کرد. رهبر شهید پرچمدار یک مکتب فکری و سیاسی و اجتماعی است ملت ایران این مکتب را، این راه را، این نقشه را پذیرفت و در آن مشغول به حرکت شد.  لذا باید رهبر شهید را بشناسیم تا نقشه عملی و راهبردی ایشان را پیاده کنیم.

بر این اساس مجله آقای ایران در هشت فصل خط مشی آقای شهیدمان در حوزه‌های مردم، فرهنگ، زبان فارسی، هویت، تاریخ، تمامیت ارضی، طبیعت و آینده را واکاوی می‌کند. هر فصل با بیانات معظم له پیرامون موضوع مطرح شده آغاز می‌گردد و با نظرات و تحلیل‌های سایر اندیشمندان و بزرگان سیاسی ادامه می‌یابد.

چرا باید مجله آقای ایران را مطالعه کنیم؟

تا خط فکری و نقشه ذهنی رهبر شهیدمان را بشناسیم و راهش را ادامه دهیم.

مجله آقای ایران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

اندیشمندان و پژوهشگران، علاقه‌مندان به مبانی فکری امام شهیدمان، عموم سیاست‌مداران ایرانی و امت مبعوث شده ایران مخاطبان این نوشتار هستند.

برشی از مجله آقای ایران:

اسلام، تفکر اسلامی و روح برخاسته از ایمان قرآنی اجازه نمی‌دهد که یک ملت توانایی‌هایش سرکوب شود و استعدادهایش پامال شود. اجازه نمی‌دهد که به خاطر بی اعتنایی به توانایی ذاتی او، به حالت تخدیر شده بیفتد و دیگران بر سرنوشت او مسلط شوند. امروز ملت ایران قابل مقایسه با ملت ایران بیست سال قبل نیست و علمش، فناوری‌اش، تجربه‌اش، مهارتهای گوناگونش، توسعه عظیم همه جانبه ملی و اجتماعی و اقتصادی و کشوری‌اش نفوذ و اقتدارش در منطقه قابل مقایسه با بیست سال پیش و بیست و پنج سال پیش نیست. این بر اثر همین استقامت است [...] نه ایستادن و نه عقبگرد کردن. این ملت یک ملت زنده است. نشانه زنده بودن هم پیشرفت کردن در میدان‌های مختلف است.