کتاب پرواز دسته‌جمعی پرنده‌ها روایتی از تولید یک هوش مصنوعی در ایران است که توسط بهزاد دانشگر روایت می‌شود. این کتاب روایتی از تفسیر «ما می‌توانیم» است که در قالب یک شرکت دانش بنیان به نام بهپویان نمود یافته است.

روایت پیشرفت ایران، صرفا به اوج‌گیری یک شرکت و ساخت چند قطعه و اختراعی محدود نمی‌شود. مهم‌ترین دستاورد پیشرفت، پیشرفت مردمانی است که ذیل یک هدف به تعالی می‌رسند. کتاب پرواز دسته‌جمعی پرنده‌ها از اوج‌گیری یک تیم می‌گوید که با ساخت یک هوش مصنوعی ایرانی و احداث شرکتی دانش‌بنیان به قله می‌رسند.

شرکت دانش بنیان بهپویان امین منتظر در سال 1386 با هدف ارتقا بهره‌وری در حوزه بهره‌برداری ، طراحی و برنامه ریزی با استفاده از تکنولوژی‌های نوظهور در ارگانها و صنایع مهم کشور پایه گذاری شد.

با عنایات الهی و بیش از یک دهه تجربه عملیاتی و انجام بیش از 250 پروژه در حیطه ها و صنایع گوناگون و بهره‌گیری از متخصصین متعهد در رشته‌های مختلف، شرکت بهپویان، موفق به توسعه رویکردی جدید در ایجاد پلتفرم‌ یکپارچه ارتقا بهره‌وری در حوزه‌های عملیات، بهره‌برداری، برنامه‌ریزی و طراحی بر اساس مدل‌سازی ریاضی و هوش مصنوعی شده که موجب بهبود شاخص‌های بهره‌برداری از جمله قابلیت اطمینان‌انرژی و ... می‌گردد.

همکاری نزدیک با دانشگاه‌های معتبر کشور و تعریف پروژه های پسادکتری و فرصت مطالعاتی در پروژه‌های عملیاتی، موجب ایجاد ارتباط صنعت و دانشگاه از طریق شرکت و ارتقا کیفیت خدمات و کسب مرز دانش در پروژه‌های هوشمندسازی و طراحی مهندسی شرکت شده است. کتاب حاضر از خاک تا قله‌نشینی این شرکت دانش‌بنیان را مرور می‌کند.

چرا باید کتاب پرواز دسته‌جمعی پرنده‌ها را مطالعه کنیم؟

تا با مرور روایت پیشرفت ایران فعل ما می‌توانیم را صرف کنیم و اعتماد به نفس ملی خویش را افزایش دهیم.

کتاب پرواز دسته‌جمعی پرنده‌ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

اگر شما هم به تاریخ شفاهی علاقه دارید، مربی یا معلمی هستید که می‌خواهید اعتماد به نفس مخاطبان خویش را افزایش دهید یا دوست دارید همراه یک داستان حس غرور و افتخار را تجربه کنید باید کتاب حاضر را مطالعه بفرمایید.

برشی از کتاب پرواز دسته‌جمعی پرنده‌ها:

به مرور طرح‌ها و ایده‌های ما در بهپویان بیشتر شد. شرکت نیاز به کسی داشت که بتواند در جلسات مدیران و تصمیم گیرندگان را اقناع کند این شد که من از چهار سال پیش از معاونت مهندسی به معاونت بازرگانی شرکت بهپویان منتقل شدم و از بخش مهندسی آمدم بیرون. به نظرم تصمیم آقای تقوایی خوب بود، چون در بازرگانی هم تسلطم به مهندسی به درد ارائه و بازاریابی می‌خورد، هم آن احساس تنوع طلبی من را راضی می‌کرد که دوست دارم به حوزه‌های مختلف سرک بکشم. همین باعث شد که بتوانیم هم زمان چند تا پروژه و طرح متفاوت را پیش ببریم.