کتاب نکته‌ها از گفته‌ها مجموعه‌ای دو جلدی از بیانات استاد فاطمی نیا است که طعمی از اخلاق اسلامی را به کام مخاطب می‌چشاند.

قلب‌ها هم زنگار می‌گیرند و نصیحت‌هاست که این آلودگی‌ها را از دل‌ها می‌شوید. چقدر خوب است آدمی هر از گاهی بنشیند پای این توصیه‌ها. کتاب نکته‌ها از گفته‌ها دقیقا منبری از همین جنس است تا مخاطب دل از تیرگی‌ها بدین آب بشوید. نکته‌ها از گفته‌ها مجموعه مطالبی است کاربردی در زمینه‌های گوناگون، به ویژه اخلاق و عرفان، که برنامه صحیح درست زیستن را، در عصر بحران هویت، آموزش می‌دهد.

سید عبدالله فاطمی‌نیا روحانی شیعه، استاد اخلاق، خطیب و کتاب‌شناسی فرهیخته است. او را در دانش رجال و عرفان نظری صاحب‌نظر دانسته‌اند که به تفسیر نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه نیز می‌پرداخت. فاطمی‌نیا در عرفان از شاگردان باواسطه سید علی آقا قاضی محسوب می‌شد و نزد افرادی چون سید محمدحسین طباطبائی، محمدتقی بهجت و سید رضا بهاءالدینی شاگردی کرده بود. خطابه‌های اخلاقی استاد فاطمی‌نیا به قدری گیرا بود که منبر ایشان همواره پر ازدحام و موثر می‌نمود. در کتاب حاضر نیز این کلمات راهگشا، راهنمای مسیر آدمی می‌شوند. لذت و اثر عبادت، ادب بندگی، راه کمال، عظمت نور چهارده معصوم، تقوای زبان، سلوک عام و خاص و ضررها و مفاسد تکبر برخی از موضوعات مطرح شده در این کتاب هستند. استاد فاطمی نیا در سال 1401 بعد از یک دوره تحمل رنج بیماری، به علت سرطان، دار فانی را وداع گفتند، اما کلمات آنان پابرجاست.

چرا باید کتاب نکته‌ها از گفته‌ها را مطالعه کنیم؟

در دنیایی که هر مکتبی از هر سوی جهان سبک زندگی خود را تبلیغ می‌کند و داعیه سعادت آدمی را دارد، مکتب اسلام به عنوان مکتب آسمانی راه حقیقی را نشان می‌دهد. کتاب حاضر سبک زندگی اسلامی را عرضه می‌کند و تلاشی نیکو در جهت تخلق به اخلاق اسلامی است.

کتاب نکته‌ها از گفته‌ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

طلاب، روحانیون، واعظان و علاقه‌مندان به اخلاق اسلامی مخاطبان این نوشتار هستند.

برشی از کتاب نکته‌ها از گفته‌ها:

در بسیاری از موارد انسان باید گذشت کند؛ واجب نیست انتقام بگیرد؛ بزرگواری انسان در این است که کریمانه از معرکه خارج شود. بله؛ در مواردی که موضوعی خیلی مهم است نباید از آن به سادگی گذشت. خیانت، تعارض به محارم و امثال این موارد، حسابش جداست. خداوند در قرآن مجید، سوره فرقان آیه 72، که بندگان خوبش را توصیف می‌کند، می‌فرماید: «هنگامی که به کار بیهوده و لغوی برخورد کنند، بزرگوارانه از آن عبور می‌کنند.»