کتاب میراث ابراهیم؛ رکود یا رکورد؟ به قلم محمدرضا حسنآبادی با تکیه بر آمار و ارقام داخلی و بینالمللی، تحلیلی جامع بر عملکرد دولت سیزدهم ارائه میدهد.
شهید جمهور، آیتالله رئیسی، مردی بود که خستگی نمیشناخت، روز تعطیل و غیرتعطیل برایش فرقی نداشت و همواره میگفت: «کار، کار، کار». هر چند دوران ریاست ایشان طولی نکشید، اما همین دوران کوتاه الگوی حکمرانی تقوامحور را به دنیای سیاست عرضه کرد. حکمرانی مطلوب، در بنیانهای خود ریشه در تقرب به حق تعالی و تمسک به مبانی وحیانی در تقابل با تمایلات نفسانی و دنیوی دارد. در پرتو بندگی خالصانه حضرت حق، مسیر صحیح حکمرانی برای انسان آشکار میگردد. اهتمام به سحرخیزی، انس با کلام الله مجید و توجه عمیق به قشر محروم جامعه نه تنها راهگشای سعادت فردی، بلکه مسیری روشنگر برای نجات بشریت در عرصه حکمرانی است. حکمرانی به مثابه یک نظام پویا، دارای مراتبی است که از تدوین نظریات بنیادین حکمرانی آغاز شده و به مراحل عملیاتی همچون سیاستگذاری و تنظیمگری گسترش مییابد. در ادامه گفتمانسازی، اجرایی سازی و در نهایت نظارت و ارزیابی جامع به عنوان حلقههای مکمل چرخه حکمرانی را تکمیل می نمایند.
حکمرانی حِکمی به عنوان یک چارچوب نظری جامع بر مبنای هم افزایی عقل نظری، عقل عملی، عقل معاش، عقل معاد و آموزههای متعالی وحی الهی بنا نهاده شدهاست. هدف غایی این رویکرد پرورش همه جانبه دانش، بینش، نگرش، منش و کنش فرد و جامعه است. این نوع حکمرانی شیوههای حل مسائل عمومی را به شکلی توانمند و با بهرهگیری از ابزارهای هوشمند و فناورانه در اختیار حکمرانان و تصمیمگیران قرار میدهد.
کتاب حاضر با عنوان میراث ابراهیم؛ رکود یا رکورد؟ به قلم نویسنده محترم، جناب آقای محمدرضا حسن آبادی، یک پژوهش دقیق و مستند در جهت تبیین و ارائه الگویی از حکمرانی حکمی با استناد به مصادیق عینی از عملکرد دولت سیزدهم است. نویسنده در این اثر، با رویکردی تحلیلی و مبتنی بر شواهد به بررسی گسترده عملکرد دولت سیزدهم در دوازده حوزه کلیدی شامل اقتصاد سلامت، انرژی، آب، کشاورزی، نفت و گاز، ترانزیت و حمل و نقل، محیط زیست، فرهنگ، آموزش و پرورش، علم و فناوری و سیاست خارجی پرداخته است. یکی از نقاط قوت چشمگیر این پژوهش استناد آن به آمار و ارقام مستند و دقیق از نهادهای رسمی داخلی نظیر مرکز آمار ایران و بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و همچنین نهادهای معتبر بینالمللی، همچون صندوق بین المللی پول، بانک جهانی سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) و سازمان بهداشت جهانی است. این امر اعتبار علمی و وزانت تحلیلهای ارائه شده در کتاب را دوچندان میسازد. در نهایت در فصل سیزدهم به احصاء و تحلیل رویکردها و راهبردهای کلان دولت سیزدهم در مدیریت و اداره کشور پرداخته شده است.
از نکات برجسته و قابل تحسین این اثر رویکرد تعاملی آن در مواجهه با پرسشها، ابهامات و شبهات مطرح در افکار عمومی است. نویسنده با طرح هوشمندانه این پرسشها و ارائه پاسخهای مستدل و مبتنی بر شواهد و ادله آماری و تحلیلی در فصول مربوطه به تبیین و روشنگری عالمانه مسائل مورد بحث پرداخته است.
تا با الگوی حکمرانی حکمی شهید رئیسی آشنا شویم و منش او را ادامه دهیم.
رجل سیاسی، دانشجویان و علاقهمندان به علوم سیاسی و عموم مسئولان حکومتی مخاطبان این نوشتار هستند.
تفاوت رویکرد دولت سیزدهم در اصلاح و بهبود معیارهای کلان اقتصادی با نگرش اقتصادی دولتهای یازدهم و دوازدهم را میتوان در میزان اتکا به عوامل داخلی و خارجی جستجو کرد. دولت سیزدهم تلاش نمود تا با تکیه بر اصلاحات درونزا، اقتصاد را از تاثیرپذیری مستقیم تحولات بین المللی مصون نگه دارد. در مقابل دولتهای یازدهم و دوازدهم موفقیت اقتصادی را تا حد زیادی به حصول توافق برجام گره زده بودند، که این امر اقتصاد را در معرض آسیبپذیری بیشتری نسبت به تغییرات سیاسی بین المللی قرار میداد. به عنوان مثال خروج ایالات متحده از برجام در اردیبهشت سال ۱۳۹۷، منجر به جهش نرخ ارز و بروز اختلال در اقتصاد کشور شد. بنابراین رویکرد دولت سیزدهم نه در حل فوری و هیجانی بحرانهای اقتصادی، بلکه در اتخاذ نگرشی دقیق و عمیق برای بازگرداندن اقتصاد به مسیر صحیح اصلاح متغیرهای کلان و تاثیرگذاری تدریجی این اصلاحات بر زندگی مردم خلاصه میشود. رشد اقتصادی مثبت، حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی، کاهش تدریجی تورم و شکستن رکورد تجارت خارجی از جمله اقدامات مهم دولت در راستای اصلاح اقتصاد کلان کشور به شمار میروند.
نظرات