ماهنامه سوره در شماره بیست و یکم و بیست و دوم خود به سراغ موضوعاتی متنوعی رفته است که موسیقی و آهنگسازی گل سر سبد آنهاست. موسیقی انقلاب و مقاومت و میزگردی برای بررسی نسبت موسیقی، فقه و سیاست از عمیقترین عناوین این شماره هستند.
ماهنامه سوره، مجلهای فرهنگی-سیاسی است که جبهه هنر انقلاب را ترسیم میکند. موسیقی به عنوان ابزاری برای تاثیرگذاری و انتقال معارف جایگاه چندان مناسبی در هنر انقلاب نداشته است، ضمن آنکه نباید از تولیدات فاخر این حوزه نیز چشم پوشید. این شماره از مجله سوره واژه موسیقی را دستمایه خویش قرار داده است. سرمقاله این شماره باعنوان موسقیِ نه شرقی نه غربی نشان میدهد سیدالامه، چگونه تبدیل به آهنگ حماسه و سوگ امت وسط شد. پس از این مجله تبیین میکند که هنر گردانی موفق خواهد شد که فارغ از من به ما بیندیشد و به جای اینجانگری به آنجانگری بپردازد. به جای نزدیکبینی دورنگری کند و به افقهای بلند نگاه کند. این مطالب تحت مقاله آموزههای هنرگردانی مطرح شده است.
ایستادگی بر حجاب به عنوان ضمانت وحدت اجتماعی، ظهور عقل قدسی در سیاست ایران به مدد شهید رئیسی از وحید یامینپور، انیمیشن کوتاه ایرانی در سایه سرو و جایزه اسکار 2025، واقعه 15 خرداد و بیداری ملت و الفت و اخوت در روابط اجتماعی مومنان از جمله مهمترین مطالب این شماره هستند.
تا هنر انقلاب اسلامی را، برای صدور آرمانهای انقلاب احیا کنیم از درهمتنیدگی هنر و سیاست بشنویم.
اهالی هنر، افرادی که میخواهند در حوزه هنر انقلابی فعالیت کنند، رجل سیاسی و عموم دانشجویان رشته هنر مخاطبان این مجله هستند.
استاد محمدرضا لطفی در مقالهای اشاره کرده که حکمی که امام خمینی (ره) درباره موسیقی صادر کرد، در هزار و چهارصد سال فقه شیعه بیسابقه بوده است. امام، قائل به وجود حالتهای مختلف در موسیقی است؛ یعنی حلال یا حرام بودن وابسته به شرایط. البته پیشتر هم کسی مثل ملا محسن فیض کاشانی وجود داشت که به غنای حلال باور داشت.
نظرات