دوماهنامه کلمه در روایت زندگی خود به کلمه هجرت می‌رسد. این واژه در شماره چهارم مجله کلمه، در بهمن و اسفند 1404 دستمایه رویاپردازی، تامل و داستان‌سرایی قرار گرفته است.

هجرت واژه‌ای است که در آدمی را از سکون به حرکت می‌خواند. هجرت یعنی کوچ کردن، یعنی تعالی، یعنی پرواز، یعنی ریشه‌دار بودن در حین رهایی. هجرت ما را به روزگار صدر اسلام می‌کشاند و به پرواز یاران رسول خدا از مکه به مدینه را خاطر نشان می‌سازد. هجرت گاهی اوقات به معنای گذشتن از خویشتن است. هجرت گذری از خود به سوی خداست. گاهی اوقات هجرت به معنای نرفتن است. هجرت از پدر، هجرت از مادر معنا ندارد. ما در هر گذری، به هر سویی، به هر جهانی همواره ریشه در خانواده‌مان داریم. پس گاهی هجرت به سوی پدر است، هجرت به سوی مادر است.

شماره چهارم مجله کلمه با ترکیب داستان‌هایی از خیال تا واقعیت، مخاطب را به دنیای واژه‌ها می‌برد و نشان می‌دهد ماورای یک واژه چه دنیایی متصور است. نویسندگانی چون حسین شرفخانلو، احمد مدق، مهدی قزلی، محدثه نوری، طیبه مهدی‌زاده، سید حامد موسوی و هادی معصومی زارع در این شماره قلم زده‌اند.

چرا باید شماره چهارم مجله کلمه را مطالعه کنیم؟

تا در گذر داستان و خاطره لذت گذر به ماورای واژه هجرت را درک کنیم.

شماره چهارم دوماهنامه کلمه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

علاقه‌مندان به داستان مخاطبان این شماره هستند.

برشی از شماره چهارم مجله کلمه:

کار انتشار مهاجر با قیافه حرفه‌ای‌تر ادامه پیدا کرد. ارتباطات پژوهشی با مراکز تخصصی علوم انسانی هم شروع شد. جلسه با رئیس دانشگاه دکتر روستا‌آزاد هم به نقطه برخی تصمیم‌ها و شروع بعضی کارها و دریافت کمک مالی رسید. نظر یکی دو جا را هم جلب کردیم برای جذب پروژه. کار اولین همایش ملی فرهنگ و تکنولوژی را کلید زدیم. پروژه بررسی تغییر رشته بچه‌های فنی و پزشکی و پایه به علوم انسانی را دست گرفتیم، که بعدها کتاب جنبش ناراضیان از دلش درآمد. پرداختن به دغدغه‌هایی که فکر نمی‌کردیم برای کسی مهم باشد شد، کار هر روزمان و شغلی که زندگیمان با آن می‌گذشت.