کتاب سرمایه‌سالاری (کاپیتالیسم) به قلم شهریار زرشناس در هشت فصل به بررسی دوگانه سرمایه‌سالاری و مدرنیته، سیر تاریخی سرمایه‌سالاری و کالبد شکافی آن و انواع سرمایه‌سالاری از قبیل سرمایه‌سالاری لیبرال، امپریالیستی، سوسیالیستی و فاشیستی می‌پردازد. آخرین فصل کتاب نیز به نسبت سرمایه‌سالاری و آینده می‌پردازد.

کاپیتالیسم یک نظام اقتصادی و اجتماعی است که بر مبنای مالکیت خصوصی بنا شده است. نظام ‏کاپیتالیسم‏ یک اقتصاد بر پایه آزادی بازار است و در آن دولت‌ها در بازار دخالت کمتری دارند. تا اینجا همه چیز نیکوست. اما مشکل از جایی شروع می‌شود که کاپیتتالیسم، صورت اقتصادی-اجتماعی تفکر و تمدن مدرن است. سرمایه‌سالاری یا همان کاپیتالیسم به واسطه زندگی مدرن امروز آنچنان در زندگی‌های‌مان نفوذ کرده است که می‌توان گفت شناخت کاپیتالیسم به معنای شناخت واقعیت‌های اقتصادی-اجتماعی موجود است. کتاب حاضر با بررسی نسبت سرمایه‌سالاری و مدرنیته و تاریخ تطور آن از نفوذ این مکتب سیاسی-اقتصادی شوم که بر مبنای اومانیسم و صرفا اقتصاد لیبرال شکل گرفته است، در جامعه غرب می‌گوید.

سرمایه‌سالاری آنقدر قدرت یافته است که در مالکیت‌های عریان نیمه لیبرال و نئولیبرال نیز مصداق یافته و به همان میزان در چارچوب رژیم‌های سوسیالیستی و حتی فاشیستی خودنمایی کرده است. لذا استاد زرشناس در چهار فصل از نسبت سرمایه‌سالاری با این مکاتب می‌گوید. آخرین فصل نیز آینده پوچ این نظام را واکاوی نموده است.

چرا باید کتاب سرمایه‌سالاری را مطالعه کنیم؟

تا با شناخت غرب فاصله بگیریم از نظام‌های اقتصادی غرب که به بن‌بست رسیده است.

کتاب سرمایه‌سالاری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

سیاست‌مدارن، دست‌اندرکاران امورات اقتصادی کشور، جامعه‌شناسان، جوانان، دانشجویان و اساتید دانشگاه بالاخص پژوهشگران حوزه غرب شناسی مخاطبان این جستار هستند.

برشی از کتاب سرمایه‌سالاری:

کاپیتالیسم (سرمایه‌سالاری) به طور ظاهری امکانات مادی و رفاهی را بسیار افزایش داده‌است، اما چون ذات آن بر فزون طلبی، حرص و آز و سودجویی افزون نهاده شده است و نیز به دلیل توزیع ناعادلانه درآمدها و ثروت‌ها در واقع آدمی- به هر قشر و طبقه اجتماعی‌ای که تعلق داشته باشد به خصوص طبقات متوسط و فرودست جامعه- دائماً در تلاش برای ارضاء نیاز به بیمارگونه به مصرف و تنوع وحشتناک مصرف زدگی در عین احساس ناکامی مداوم است. این پروسه دردناک در عین وجود وفور ظاهری و امکانات گسترده مادی که همیشه با کمبود نقص نیاز و به دنبال کالا و پول دویدن همراه است را «فقر مدرن» نامیده‌ایم. نظام کاپیتالیسم به گونه‌ای لاینفک ملازم فقر مدرن است و انسان بورژوا -به ویژه طبقات متوسط و پایین- اسیر واقعیت دردناک فقر مدرن هستند.