کتاب جهشی از مجموعه طلاش کن روایت‌هایی از زندگی دانشمند شهید داریوش رضایی‌نژاد است که به قلم زکیه دشتی‌پور نگاشته شده‌است.

شهید دکتر داریوش رضایی نژاد در صبح چهارشنبه 29 بهمن سال1356در شهرستان آبدانانِ استان ایلام به دنیا آمد. ایشان از همان اوایل کودکی در سخن گفتن و دیگر اعمال خود، نبوغ خود را به اطرافیان نشان داد. وی همیشه با هوش و توانایی خود، معلم و دانش آموزان را تحت تأثیر قرار می‌داد و همواره شاگرد اول کلاس بود.

داریوش به دلیل هوش سرشارش در تیرماه 1373 دیپلم خود را، زودتر از موعد، در رشته ریاضی دریافت نمود. دکتر داریوش رضایی نژاد چندین بار در مسابقات علمی استان ایلام مقام اول را کسب کرد. وی همچنین در مهر ماه 1373در رشته مهندسی برق، در گرایش قدرت، در دانشگاه مالک اشتر اصفهان پذیرفته شد. شهید دکتر داریوش رضایی نژاد به محض فارغ التحصیلی به عنوان پژوهشگر در مراکز مهم تحقیقاتی و علمی کشور مشغول به کار شد. در عرصه‌ای که فعالیت داشت، توانایی فراوانی داشت و نبوغ و تلاش خود را در مسیر خدمت به وطن خویش قرارداد. شهید رضایی نژاد در دانشگاه ارومیه تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی ارشد ادامه داد. وی در تیر ماه سال 1379 ازدواج نمود و صاحب یک فرزند دختر به اسم آرمیتا گردید. در پی فعالیت‌های علمی متعددش از چندین دانشگاه اروپایی جهت ادامه تحصیل و فعالیت پژوهشی از وی دعوت به عمل آمد، اما ایشان نپذیرفتند.

داریوش رضایی نژاد ضمن تدریس و انجام فعالیت‌های تحقیقاتی در دانشگاه‌های تهران، شهید بهشتی و خواجه نصیرالدین طوسی، در 34 سالگی معاونت انرژی اتمی ایران را به عهده داشت. تخصص اصلی وی، بررسی سیستم انفجار در کلاهک‌های هسته‌ای بود. دکتر رضایی نژاد در تاریخ اول مرداد 1390 توسط سرویس جاسوسی اسرائیل (موساد) به شهادت رسید. کتاب جهشی ماجرای زندگی این شهید بزرگوار را در قالب داستان‌هایی کوتاه و با تصویرگری جذاب برای نوجوانان روایت می‌کند.

چرا باید کتاب جهشی را مطالعه کنیم؟

تا با زندگی علمی و تلاش‌های این شهید بزرگوار آشنا شویم و سیره ایشان را سرلوحه زندگی نوجوانان خویش سازیم. این اثر روحیه پرسش‌گری، تلاش‌گری و میهن دوستی را در مخاطب نوجوان تقویت می‌کند.

کتاب جهشی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

نوجوانان زیر 17 سال مخاطبان این داستان‌های کوتاه هستند.

برشی از کتاب جهشی:

مثل آب خوردن می‌شد حدس زد داریوش کجاست؛ کتابخانه، آزمایشگاه، محوطه دانشکده یا حیاط دانشگاه؛ یا داشت مثل تازه عروس‌ها اتاقش را برق می‌انداخت و مرتب می‌کرد. همه چیز باید منظم و دست به سینه سر جای خودش نشسته باشد تا حواسش جمع درس و مشقش شود.