داستان زندگی مصطفی رضایی کلورزی یا همان مصطفی رضایی مثل داستانهای خودش جذاب و هیجانانگیز است. انگار ژانر داستانیاش را از زندگی خودش وام گرفته است. او در سال 1369 در تهران متولد شد و خیلی زود به دنیای الکترون، برق و رباتها وارد شد. از سال 1389 با تحصیل در رشته الکترونیک به قدرت رباتها پی برد و به عنوان یک مربی رباتیک با استعدادهای برتر ایران زمین به خلق هیجان پرداخت تا سطحی بالاتر از آدرنالینِ معمول را تجربه کند. تلاشهای روح کنجکاو و فعال او به دو رتبه کشوری در مسابقات رباتیک آزاد تهران انجامید. مصطفی رضایی در سال 1390 نقطه پایانی بر دنیای آچار و برق و الکترون و رباتها نهاد و به سرزمین افسانههای واژگان روی آورد. آقای رضایی کار خود را با داستانهای کوتاه آغاز کرد و با شرکت در جلسات نقد ادبی سهشنبههای عزیز در حوزه هنری تهران، داستانهای خود را در معرض نقد قرار میداد. این جلسات او را با نقد و تکنیکهای داستاننویسی آشنا کرد و بر گیرایی اثارش افزود. وی برگزیده جشنواره ادبی شاهد، جشنواره ادبی یوسف و در سال ۱۳۹۷ کاندید بخش آتیه داستان ایرانی در جایزه ادبی جلال آل احمد شده است.
نخستین رمان مصطفی رضایی در سال 1395 با نام زایو منتشر شد. این رمان، در ژانر علمی تخیلی، توانست نام او را در دل نوجوانهای کتابخوان نهادینه سازد و آنها را به سوی دیگر آثار وی چون ایذا، سفینه موعود، سه مبارز در خط آتش، فرمانده سری، عملیات نورون، من تنها نیستم و سیاه دژ سوق دهد.