سید روح الله موسوی خمینی

آقا روح‌الله موسوی خمینی سال ۱۲۸۱ هجری شمسی در شهر خمین دیده به جهان گشود. پدر ایشان، سید مصطفی موسوی، از روحانیون مبارز بود که در راه مقابله با ظلم به شهادت رسید. این اتفاق تأثیر عمیقی بر روحیه مبارزاتی امام گذاشت. تربیت ایشان بیشتر بر عهده مادر و عمه‌شان بود که هر دو از زنان متدین و بافضیلت بودند.
امام خمینی تحصیلات مقدماتی را در خمین آغاز کرد و سپس برای ادامه تحصیل به اراک و بعد به قم رفت. در حوزه علمیه قم، تحت تأثیر اساتیدی چون عبدالکریم حائری یزدی به درجات بالای علمی دست یافت. ایشان علاوه بر فقه و اصول، در فلسفه، عرفان و اخلاق نیز تبحر داشت و کلاس‌های درس ایشان در قم، از مهم‌ترین محافل علمی آن زمان به شمار می‌رفت.
فعالیت سیاسی امام خمینی از اوایل دهه ۱۳۴۰ شمسی و در اعتراض به سیاست‌های محمدرضا پهلوی آغاز شد. سخنرانی‌های تند و روشنگرانه ایشان، به‌ویژه در ماجرای لایحه کاپیتولاسیون، موجب دستگیری و تبعید ایشان شد.

در سال ۱۳۴۲، پس از واقعه قیام ۱۵ خرداد، نام امام خمینی به‌عنوان رهبر نهضت اسلامی در سراسر ایران مطرح شد.
امام خمینی پس از دستگیری، ابتدا به ترکیه و سپس به نجف تبعید شد. ایشان سال‌ها در نجف به تدریس و تبیین اندیشه‌های اسلامی پرداخت. در این دوران، نظریه «حکومت اسلامی» یا ولایت فقیه را به‌صورت منسجم مطرح کرد.

در سال ۱۳۵۷، به دلیل فشار حکومت عراق، به پاریس رفت. حضور ایشان در پاریس باعث شد پیام انقلاب از طریق رسانه‌های جهانی به سراسر دنیا منتقل شود. با اوج‌گیری اعتراضات مردمی، در نهایت انقلاب اسلامی ایران به پیروزی رسید و امام خمینی در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ به ایران بازگشت. در دوران رهبری، ایشان با چالش‌های بزرگی مانند تثبیت نظام، مقابله با بحران‌های داخلی و همچنین جنگ تحمیلی، جنگ ایران و عراق مواجه بود.
امام خمینی در ۱۴ خرداد ۱۳۶۸ در تهران رحلت کرد. مراسم تشییع ایشان یکی از بزرگ‌ترین تجمعات انسانی در تاریخ معاصر بود. از امام خمینی (ره) آثار گرانبهایی به جای مانده است. کتاب‌های شرح حدیث جنود عقل و جهل، شرح چهل حدیث، آداب الصلاه، کتاب ولایت فقیه و تفسیر سوره حمد برخی از این آثار هستند.