خط، نشریه علمی فرهنگی خانه طلاب جوان، در شماره بیستوهفتم خود با عنوان آقا مجتبی به تبیین شخصیت جامع رهبر معظم انقلاب، آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای (حفظهالله)، پرداخته است.
همزمان با آغاز جنگ رمضان و انتشار رسمی خبر شهادت حضرت آیتالله خامنهای (ره)، مهمترین سوال اساسی آحاد مردم این بود:
در شرایطی که دشمن کمر به نابودی انقلاب اسلامی ایران بسته بود و مجلس خبرگان زیر سایه تهدیدات و موشکباران دشمن قرار داشت، تقریبا بعد از ده روز، در شب نوزدهم ماه مبارک رمضان، خبر زعامت آیتالله آقا مجتبی حسینی خامنهای (مد ظلهالعالی) اعلام شد. مردمی که در مراسم بزرگداشت شب قدر حضور داشتند با شعارهای اللهاکبر، صلوات و «دست خدا عیان شد، خامنهای جوان شد» از این خبر استقبال کردند و سرسپردگی رهبر جوان انقلاب را پذیرفتند. این در حالی بود که تاکنون آقا مجتبی زیر سایه گمنامی زیسته بودند و حتی دشمنان انقلاب با نسبت دادن هزار و یک دروغ و تهمت به ایشان سعی در تخریب چهره ایشان داشتند. در چنین شرایطی شناخت ابعاد جامع شخصیت رهبر جوان انقلاب بیش از پیش نمود مییابد.
نشریه علمی فرهنگی خط که وابسته به خانه طلاب جوان میباشد، با گفتگو با حضرات آیات، حجج اسلام و آقایان ابراهیم زکزاکی، محمدمهدی حقانی، علی بهجت، مهدی مشکی، فریدالدین حداد عادل، حاج ابوالقاسم دولایی و ... کوشیده است تا بعد علمی-فکری، روحی-معنوی و رفتاری-سیاسی رهبر انقلاب را تبیین کند. این اثر با ارائه بریدههایی از درس تفسیر رهبر انقلاب جایگاه علمی ایشان را بازگو میکند و گاه با مصاحبه با نزدیکان و بستگان آقا مجتبی از شاخصههای فردی و خانوادگی ایشان میگوید. ارتباط با جبهه مقاومت، حضور در دفاع مقدس و شرکت در چندین عملیات راهبردی و بازخورد رسانههای بیگانه و دوستان همراه به جانشینی آقا مجتبی برخی از موضوعات مطرح شده در این مجله هستند.
تا رهبر جوان انقلاب (حفظهالله) را بهتر بشناسیم و در برابر تهمتهای و شبهات بایستیم.
عموم مردم ایران زمین که زیر سایه پرچم جمهوری اسلامی ایران نفس میکشند مخاطب این مجله هستند. بالاخص طلاب و دانشجویان، سیاستمداران، علاقهمندان به سیاست و حتی دوستداران تفسیر قرآن مخاطبان این مجله میباشند.
زندگی آقا مجتبی بسیار طلبگی و ساده است. در قم که بودند خانه ساده و وسایل محدودی داشتند. کف خانه هم تنها با موکت مفروش بود. وقتی هم که برگشتند به تهران، رفتند و در یک خانهی ۸۰-۷۰ متری ساکن شدند. خواهرم در مدرسه کار میکرد و خرد خرد فرش ماشینی و مبل راحتی تهیه کرد. مبل سبزرنگی بود. با شوخی به خواهرم میگفتم آخر این چه رنگی است گرفتهای؟ و اینطور سر به سرش میگذاشتم. یک بار خواهر بزرگترم گفت: فرید درباره این مبل حرف نزن، زهرا بعد از مدتها پول جمع کرده مبل خریده و تو مدام به رنگش گیر میدهی، او هم اذیت می شود. قبول کردم حالا بعد از بمباران این مبل بزرگترین چیزی است که از آن خانه باقی مانده است.
شــبکه توزیـع کتابهای شـاخص با ۱۰ تا ۲۵ درصد تخفیف همیشگی ارسال کمهزینه پستی به تمام ایران
نظرات