کتاب صبح روز دهم به قلم حجت‌‌الاسلام سید محمدحسین راجی مجموعه‌ای از ده شاخصه عاشورایی در سیره رهبر شهید انقلاب را تبیین می‌کند. 

تاریخ تشیع روایتی پیوسته از خون و قیام، و نور و هدایت است؛ کتابی سترگ که سطرهایش با واژه‌های سرخ جهاد و شهادت نگاشته شده است. در این میان، عدد «ده» رازی شگفت دارد؛ رازی که از خورشید سوزانِ دهم محرم در کربلا آغاز می‌شود و تا سپیده‌دمِ خونینِ دهم رمضان در معراجِ شهادتِ آیت‌الله خامنه‌ای (ره) امتداد می‌یابد.

«صبح روز دهم» نقطه‌ی تلاقی دو مکتب است: مکتب عاشورا که با خون سیدالشهدا(ع) احیا شد و مکتب رمضان که با خون رهبر فرزانه‌مان به شکوفایی نهایی رسید. او که عمر خویش را در سایه‌سار منبرهای هدایت گذراند، در دهمین روز از ماه ضیافت الهی پاداش یک عمر مجاهدت را دریافت؛ تا ثابت کند راه حسین(ع) همچنان زنده و جاری است.

این راه نورانی با نخستین و حیاتی‌ترین گام در سلوک حسینی، یعنی اخلاص آغاز می‌شود؛ همان چشمه‌ی زلالی که در کربلا، در نماز ظهر عاشورای اباعبدالله(ع) زیر باران تیرها تجلی یافت و در عصر ما نیز در همه‌ی کلمات و سکنات این رهبر فرزانه جریان داشت؛ زیرا کار را جز برای رضای حق نمی‌خواست. همین خدامحوری، ثمره‌ای جز شجاعت بی‌بدیل نداشت؛ شجاعتی که یادآور فریادهای حماسی سیدالشهدا(ع) در برابر سپاه یزید بود و در وجود شاگردِ خلفش به صلابتی حیدری بدل شد تا در برابر آرایش جنگی مستکبران جهان، ذره‌ای تردید و هراس به دل راه ندهد.

این ایستادگی ریشه در عدم وابستگی به دنیا داشت؛ چنان‌که خیمه‌های نیم‌سوخته‌ی کربلا شاهد عبور اباعبدالله(ع) از زخارف دنیا بودند، و حسینیه‌ی ساده و زیست زاهدانه‌ی رهبر انقلاب نیز نمادی از سبک زندگی علوی و بی‌اعتنایی به مظاهر مادی شد؛ تا خطبه‌های او بر دل‌ها بنشیند.

از این بی‌تعلّقی، ایثار سر برآورد؛ ایثاری که در کربلا نمادش ابوالفضل العباس(ع) کنار فرات بود و در تاریخ معاصر، در قامت رهبری تکرار شد که از جوانی تا آخرین ثانیه‌های عمر شریفش جان، آبرو و همه‌ی هستی خود را پیشکش اعتلای کلمه‌الله کرد. این جانفشانی جز عزت‌مداری ثمری نداشت؛ پژواک شعار ملکوتی «هیهات منا الذله» که در عصر عاشورا طنین‌انداز شد و سرلوحه‌ی دیپلماسی و نگاه راهبردی او بود تا امت اسلام در برابر طاغوت‌های مدرن سر خم نکند.

این عزتِ سرافرازانه، محصول یک عمر مجاهدتِ خستگی‌ناپذیر بود؛ همان‌گونه که یاران امام حسین(ع) تا آخرین قطره‌ی خون در میدان رزم تاختند، او نیز لباس جهادِ شبانه‌روزی را از روزهای تلخ زندان‌های شاه تا دوران دفاع مقدس و رهبری امت از تن به‌در نکرد.

به عبارتی دیگر، کتاب صبح روز دهم؛ ویرایش جدید و تکامل‌یافته‌ی کتاب «از ظهر عاشورا تا شام بغداد » است؛ کتابی که در گذشته به روایت سیره و خاطرات سیدالشهدای مقاومت، شهید حاج قاسم سلیمانی مزیّن بود و اینک در این جلوه‌ی نو، علاوه بر آن گنجینه‌ی گرانبها، با اضافه شدن خاطراتِ نابِ رهبر شهید انقلاب، رئیس جمهور شهید، و حماسه سازان جنگ ۱۲ روزه و دفاع مقدس سوم، به متنی جامع تر و پویاتر تبدیل شده است تا تداوم این خط سرخ را از کربلا تا دمشق، بغداد، تهران و غزه به تصویر بکشد.

چرا باید کتاب صبح روز دهم را مطالعه کنیم؟ 

تا با سیره حسینی رهبر شهیدمان آشنا شویم و چون او زندگی کنیم. 

کتاب صبح روز دهم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟ 

علاقه‌مندان به معارف عاشورایی و حسینی، دوستداران مکتب رهبر شهیدمان، محبان حسین بن علی (ع) و افرادی که می‌خواهند چون رهبر شهیدمان زندگی کنند. 

برشی از کتاب صبح روز دهم: 

تنها کسانی از آزمونهای سخت الهی سربلند بیرون می‌آیند که دل بسته و وابسته به دنیا نباشند. امام حسین الان در آزمون بزرگ کربلا و در روز عاشورا فرمود: «فَالْمَغْرُورُ مَنْ غَرَّتْهُ وَالشَّقُّ مَنْ فَتَنَتْهُ، فَلا تَغُرَّنَّکُمْ هَذِهِ الدُّنْیا فَإِنَّهَا تَقْطَعُ رَجَاءَ مَنْ رَکَنَ إِلَیْهَا، وَ تُخَیِّبُ طَمَعَ مَنْ طَمِعَ فیها» ؛ فریب خورده کسی است که دنیا او را فریب دهد و نگون بخت کسی است که دنیا او را مفتون خود کند. [ مراقب باشید این دنیا شما را نفریبد که دنیا امید هر کسی را که به او دل ،ببندد قطع میکند و طمع آزمندان به خود را می خشکاند.
اما بسیاری از کوفیان در امتحان الهی کربلا سرافکنده شدند؛ چرا که وابستگی شان به دنیا، مانع از پروازشان در آسمان قرب الهی شد
ویژگی مشترک امثال شهید امام خامنه‌ای (ره) با یاران اباعبدالله در این است که دنیا نتوانست آنها را اسیر خودش بکند.