کودکان ما در سنین 6تا12 سالگی دوست‌دارند که با بسیاری از موجودات دنیا آشنا شوند و پاسخ‌های خلاقانه‌ای را برای میلیون‌ها سوال موجود در ذهنشان بیابند؛ از سویی در همین دوره است که ارتباط آنان با پروردگارشان مستحکم‌تر می‌شود و با افزایش دقّت، انس با طبیعت و پرورش روحیه علمی در آنان، شاهد افزایش شناخت فرزندانمان نسبت به خالق جهانیان از طریق آشنایی با نشانه‌های او در اطراف خود می‌شوند.

با توجه به همین نکته مهم، غلامرضا حیدری ابهری در مجموعه شش جلدی «چرا خدا چنین کرد؟» به رشد نگاه مؤمنانه ی کودکان میپردازد و علاوه بر پاسخ به پرسش‌های علمی ایشان، عشق به خدای مهربان در دلشان پررنگ‌تر می‌سازد.

در یکی از آثار این مجموعه، با کبوترها آشنا می‌شویم و سفر خیالی خودمان را با این سوال آغاز می‌کنیم که «چرا خدا به کبوتر نوک داده‌است؟»چرا ما نوک نداریم؟

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:

((کبوتر ماده به جوجه‌اش گفت:«عزیزم! با اینکه این چوبها هر دو به یک اندازه بودند پس چرا چوب دومی خیلی بیشتر و تند تر از چوب اول رفت؟»))