کتاب هشت هزار و چند آرزو به قلم الهه آخرتی مخاطب را در چمدان خانم آخرتی قرار می‌دهد و می‌برد به زیبایی بوسنی و هرزگوین و شنیدن تاریخ این ملت مسلمان و رنجی که به خاطر اسلام به دوش کشیده‌اند.

ادبیات بیداری عبارتی است که ناظر بر اندیشه‌های استکبارستیزی امام خمینی (ره) است. جهان اسلام، در طی قرون گذشته، شاهد تحولات بسیاری در مقابله با گسترش و نفوذ فرهنگ غرب و احیای هویت اسلامی بود و نام‌آورانی، در این منطقه از جهان، در بیداری ملت‌ها تاثیر داشتند. در این میان انقلاب اسلامی، به عنوان نقطه عطف تحولات سیاسی قرن گذشته، موج جدیدی از بیداری علیه استکبار را در کشورهای اسلامی پدید آورد. کتاب حاضر رنگ و بوی استکبارستیزی دارد، که نتیجه بیداری حاصل از انقلاب ایران در میان ملت مسلمان بوسنی است. این کتاب علاوه بر گذر از گذرگاه تاریخ ملت بوسنی، فرهنگ، جغرافیا، آداب و رسوم غذایی، فرهنگ مسلمانی و تاثیر متقابل ایران و بوسنی را آشکار می‌کند.

کتاب هشت هزار و چند آرزو از قتل عام مردم مسلمان بوسنی می‌گوید، جاذبه‌های طبیعی و تاریخی این کشور را بازگو می‌کند، از فرهنگ مقاومت مسلمانان می‌گوید و تلاقی صلح‌آمیز سه قوم صرب، کروات و بوسنیایی را تصویر می‌کند.

چرا باید کتاب هشت هزار و چند آرزو را مطالعه کنیم؟

می‌گویند «وصف‌العیش، نصف العیش». کتاب حاضر با توصیف دقیق سفر به بوسنی لذت سفر را به مخاطب تقدیم می‌کند و از تقابل فرهنگی ایران و بوسنی و حکایت پایداری یک ملت می‌گوید.

کتاب هشت هزار و چند آرزو را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

علاقه‌مندان به سفر و سفرنامه و دوستداران تجربه فرهنگ‌های دیگر ملل مخاطبان این خاطرات هستند.

برشی از کتاب هشت هزار و چند آرزو:

اعدام و یا قتل بر اثر شکنجه یکی از برنامه های هر روزه اردوگاه بود. جنازه‌های کشته شدگان باید به بیرون از اردوگاه منتقل می‌شدند و جایی در دل جنگل و کوه در گوری دسته جمعی دفن یا در عمق چاهی یا بستر رودی رها می‌شدند. برای این کار همیشه نیاز به کارگرانی بود تا جنازه‌ها را در کامیون بارگیری و در نقطه مورد نظر تخلیه کنند و چه کسانی برای این کار بهتر از اسرا بودند؟! جان‌های بی‌ارزشی که هیچ کدام دیگر به اردوگاه بازنمی‌گشتند و پس از تخلیه پیکرها در کنار آنها زنده به گور می‌شدند، تا مکان گورهای دسته جمعی برای همیشه چونان رازی سربه مهر باقی بماند؛ رازی که سال‌ها بعد و در تفحص گورهای دسته جمعی تا حدی برملا شد و بخشی از آن تا امروز ناشناخته مانده است.