کتاب نمایش معنا به قلم مجید آقائی به بررسی تحلیلی شیوه اقتباس نمایشیِ وفادارانه از داستان‌های نمادین و رمزی ادبیات فارسی می‌پردازد.

تعزیه‌خوانی از جمله نمایش‌هایی است که ریشه در فرهنگ، رسوم و آیین ایرانیان دارد. نمایش‌های پهلوانی و فردوسی‌خوانی نیز جمله نمایش‌هایی هستند که ریشه در تمدن کهن فارسی دارند. گویی اسطوره، ادبیات کهن فارسی و تمدن ایرانیانی منبع مناسبی برای نمایش‌های اقتباسی است. کتاب نمایش معنا همین موضوع را دستمایه خود قرار داده است تا یک بررسی تحلیلی ارائه دهد.

فصل اول کتاب به بررسی خاستگاه تاریخی و مبانی هستی شناختی روایات نمادین و رمزی با رویکرد علوم شناختی می‌پردازد. این فصل در سطح جان‌انگاری، انسان‌انگاری و اسطوره به روایات نمادین کهن را بازبینی می‌کند.

فصل دوم با تحلیل ساختار بیانی روایات نمادین و رمزی با رویکرد علوم شناختی کادر خود را آغاز می‌کند. آنچه در در بیان نمادین و رمزی روایات نمود پیدا می‌کند، بیان استعاری و جانشینی و هم‌نشینی نشانه‌ها است. این فصل ضمن اشاره به اجزا و انواع نشانه‌ها به روابط جانشینی و هم‌نشینی نشانه‌ها و عملکرد نماد در بیان استعاری می‌پردازد.

فصل سوم عنوان «نمایش و بنیادهای هستی‌شناختی ظهور آن به مثابه زبان» را برگزیده است. مناسک آغازین، شمنیسم و آیین دیگر موضوعات مطرح شده در این فصل هستند. بر مبنای اندیشه‌های این فصل بررسی عملکرد زبانی و تحلیل نشانه شناختی نمونه‌هایی از آداب شمنی هستند.

کتاب در سه فصل دیگر از پیوند بین زبان و اسطوره و نمایش می‌گوید. مجید آقائی نمایش‌های رمزی و نمادین در کشورهای هند، چین و ژاپن را بازبینی می‌کند و روایت، داستان، درام و فرآیند کارکرد نشانه‌ها از توصیفی به نمایشی را تشریح می‌کند. کتاب در انتها به مطالعه موردی آثار شیخ شهاب‌الدین سهروردی و قصه عقل سرخ می‌پردازد.

چرا باید کتاب نمایش معنا را مطالعه کنیم؟

تا در مسیر تبدیل اسطوره، ادبیات کهن، تمدن باستان و آیین به نمایش با آگاهی گام برداریم و میراث فرهنگ و ادب گذشتگان را به آیندگان منتقل کنیم.

کتاب نمایش معنا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

اصحاب رسانه، نمایش‎نامه و فیلمنامه نویسان، اهالی فرهنگ و هنر و سینما و تئاتر مخاطبان این کتاب هستند.

برشی از کتاب نمایش معنا:

   در تاریخ چین با اژدها به دلیل قدرت تقدس و الوهیتش به مثابه حکمران طبیعت و نماد اقتدار امپراتوری در چین باستان و همچون بتی جهت پرستش برخورد می‌شده است. در متون کلاسیک چینی اژدها با اسامی متنوعی توصیف شده است. استفاده از نماد اژدها برای دلالت و اشاره ضمنی به اشخاص یا اشیا در سایر متون چینی همچون ادبیات، شعر، متون نمایشی و عبارات شفاهی نیز رایج است.