کتاب مقام محمود عصاره‌ نُه جلسه از صحبت‌های استاد سید محمدمهدی میرباقری در برنامه سمت خداست که انتشارات تمدن نوین اسلامی آن را تر و تمیز و جمع‌وجور کرده است. این اثر از دریچه شفاعت نبی اکرم (ص) به سیر در درجات توحید می‌پردازد.

حرف حساب این کتاب چیست؟ بگذارید خیالتان را راحت کنم؛ قرار نیست اینجا فقط تاریخ تولد و جنگ‌های پیامبر (ص) را بخوانید. ماجرا خیلی فراتر از این حرف‌هاست. بحث سرِ «جایگاه» است. این اثر از نه گفتار تشکیل شده است که پیرامون مسائل زیر شکل گرفته است:

شاهرگِ هستی: اسم کتاب، یعنی «مقام محمود»، اشاره‌ای به همان جایگاه شفاعتِ مطلق پیامبر است. فرض کنید هر خیری، هر نوری و هر رحمتی که بخواهد در کل عالم پخش شود، باید از این کانال بگذرد. شفاعت ایشان فقط برای روز قیامت و پاک کردن گناهان نیست؛ همین الان هم هر فیضی که به من و شما می‌رسد، دکمه‌اش آنجا زده شده  توسط رسول خدا (ص).

تله‌ی بشرِ معمولی: یک بخش خیلی مهم کتاب، تفسیر آیه آخر سوره کهف است. استاد اینجا یک هشدار جدی می‌دهد؛ اگر پیامبر را فقط در حد یک «بشر» ببینیم و جنبه‌های ملکوتی‌اش را نادیده بگیریم، عملاً نمی‌توانیم از نردبان توحید بالا برویم. شناخت خدا، بدون شناخت درستِ این واسطه، شدنی نیست.

کلیدِ اتصال: شاید تا الان صلوات فرستادن برایتان فقط یک ذکر ثواب‌دار بوده، اما در گفتارهای آخر کتاب (مخصوصاً شرح صلوات شعبانیه)، متوجه می‌شوید که صلوات، در واقع کدِ ورود به وادی ولایت است. یعنی ابزاری است برای اینکه خودمان را به آن منبع اصلی وصل کنیم.

چرا باید کتاب مقام محمود را مطالعه کنیم؟

اگر حس می‌کنید تصویرتان از پیامبر (ص) کمی‌ تکراری شده یا دلتان می‌خواهد بفهمید آن «حقیقت نوری» که عرفا از آن حرف می‌زنند دقیقاً یعنی چه؟ این کتاب همان گمشده شماست. متن کتاب هم چون از روی صحبت‌های تلویزیونی پیاده شده است، روان است و اصطلاحات پیچیده فلسفی، گلوگیرتان نمی‌کند.

کتاب مقام محمود را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

طلاب و روحانیون، علاقه‌مندان به اندیشه دینی و تفکرات مذهبی، افرادی که می‌خواهند بیشتر درباره توحید بدانند و پژوهشگران مخاطبان این نوشتار هستند.

برشی از کتاب مقام محمود:

اگر بتوانیم درک کنیم که به ما اجازه داده‌اند ذیل نبی اکرم (ص) حرکت کنیم آن وقت اهمیت جایگاه خود را درک می‌کنیم. اگر ما را از این وادی بیرون می‌کردند و همه چیز به ما می‌دادند در واقع هیچ چیزی به ما نداده بودند. شعاع وجود حضرت شدن، مقام بلندی است. مؤمن آن قدر درجه دارد که نمی‌توان او را شناخت. امام باقر (ع) فرمودند: شیعیان ما قابل توصیف نیستند. وقتی شعاع وجود نبی اکرم (ص) در وجود کسی افتاد این شخص، ابراهیم خلیل و یا موسای کلیم می‌شود. بالاتر از این دیگر مقامی نیست. پس نباید فکر کنیم که اگر شعاع وجود نبی اکرم شدیم، شأن ما کم می‌شود.