فصلنامه علوم انسانی ترجمان در شماره نخست خود که در پاییز 1395 منتشر شده است با سرمقاله «الگوهای جدید نادانی و تظاهر به دانایی» سخن آغاز میکند. این سر مقاله به قلم مرتضی منتظری مقدم، تظاهر به فرهیختگی را عامل بزرگی برای جدا ماندن اندیشه از زندگی روزمره میداند.
این شماره در بخش نوشتار خود از ده مقاله بهره میبرد. مقاله نخست این بخش به این سوال میرسد که «آیا فیزیک میتواند رفتار اجتماعی را توضیح بدهد؟» فلیپ بال دانشآموخته دانشگاههای بریستول و آکسفورد معتقد است پارادایم نیوتنی و نیز ایده دست نامرئی آدام اسمیت متفکران «فیزیک انگار» را با این تصور انداخت که بازارها نیز میل به تعادل دارندو به سوی وضعیتی باثبات پیش میروند، اما همه میدانیم که بازارها اینگونه نیستند.
دومین نوشتار از الیزابت کولبرت به سیاست و تغییرات آبوهوایی اشاره میکند. او جیمز هنسن را دانشمندی میداند که نمیخواهد زمین به دوزخ تبدیل شود. او از زبان مدیر موسسه تحقیقات فضایی گودارد در ناسا، ما را در برابر یک فاجعه قرار میدهد. ما به دست خودمان با تغییرات آب و هوایی به سوی نابودی میرویم.
رابرت دی. کاپلان هویت فرهنگی اروپا را به اسلام گره میزند. او در پاسخ به سوال «اسلام چگونه اروپا را ساخت» به نقطهای میرسد که ادعا میکند: «اروپا را اساسا اسلام تعریف کرده است؛ اکنون نیز اسلام آن را بازتعریف میکند». آلن دوباتن غذا را به مثابه درمان معرفی میکند. آلن دوباتن معتقد است هر غذایی فلسفه خودش را دارد. شماره اول مجله ترجمان در گفتوگوی اولگاکزن با آلن کزدین درباره روش تغییر رفتار کودک، تنبیه را اتلاف وقت میداند. دیگر مقالات این شماره با عناوین زیر منتشر شدهاند:
همراه با
پروندۀ کتاب «کاری را بکن که دوست داری»، نوشتۀ میا توکومیتسو
و پروندۀ کتاب «خشم و بخشش: کینه، بلندنظری، عدالت»، نوشتۀ مارتا نوسبام
فصلنامه ترجمان، فصلنامهای با محوریت فرهنگ و اندیشه است. لذا این مجله نگاهی اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و حتی روانشناسانه به مخاطب عرضه میکند. این فصلنامه در هر شماره خود به نقد و بررسی کتب مختلف میپردازد و از من روانشناسان مطرح دنیا یک معضل اجتماعی را واکاوی میکند.
علاقهمندان به علوم سیاسی، اجتماعی و روانشناسی، دانشجویان، روشنفکران و همه افرادی که میخواهند نگاهی نقادانه به اجتماع، فرهنگ و اندیشهها داشته باشند.
اما اسرائیل باید بیشتر از اسرائیلی بترسد که برای خودش خلق کرده است. دولتی جنگجو و نیمه دموکراتیک، عوام فریب و راست افراطی و تحت سلطه روسهای نژادپرست و خاخامهای دیوانه. از این منظر دولت فدرال اسرائیل با نظارت و تضمین بین المللی با حقوق و منابع مشابه برای یهودیها و عربها به مراتب برای من کمتر وحشتناک است.
مایکلی: می فهمید چرا یهودیهای آمریکایی هم از این سرانجام می ترسند؟
جات: نه این ترس آدمهای هیستریک و پارانوئید است؛ مثل آن کسی که در داستانی در نیویورک ریویو او بوکز نوشته بودم که هرگز به اسرائیل نرفته بود، ولی به نظرش من باید دست از انتقاد بر می داشتم چون «ما یهودیها شاید یک وقتی به اسرائیل نیاز پیدا کنیم.» یهودیهای آمریکایی که اکثرشان چیزی از تاریخ، زبان ها یا مذهب یهود نمیدانند احساس یهودی بودن میکنند.
نظرات