مجموعه سیره تربیتی پیامبران در دفتر چهارم خود به حضرت هود (ع) میرسد. حجتالاسلام محمدرضا عابدینی نکات تربیتی و اخلاقی حاصل از سیره این پیامبر را در برنامه سمت خدا ایراد فرمودند و نشر معارف با بهرهگیری از این مطالب توانسته اثر حاضر را تدوین نماید.
قرآن کریم در سیره تربیتی خود علاوه بر بیان مفاهیم به بیان الگو و مصداق عینی و خارجی نیز میپردازد. از این رو در قرآن کریم بیش از دو هزار آیه درباره انبیای الهی آمده است. از طرفی همه انبیا، با اینکه به شرایط زمان، مکان و استعدادها توجه داشتهاند، ولی مخاطبشان نظام فطرت بوده است؛ نظامی که خدای متعال آن را در وجود همه انسانها قرار دادهاست. از این رو به تعبیر قرآن کریم زندگی امتهای انبیای پیشین، مثلی برای امت خاتم است: «فجعلناهم سَلَفاً و مثلا للآخرینَ». لذا سیره پیامبران الگویی نیکو و قرآنی در هدایت بشریت به سوی خدای واحد و احد است.
این اثر نشان میدهد که انبیا در اوج نقطه کمالیشان، هر کدام ظهوری از ظهورات انسان کامل محمدی (ص) بوده و همه آنها با هم در اوج کمالاتشان انگشت اشاره و آیهای برای شناخت خداوند متعال و جلوه تمام و خلیفه مطلق او میباشند. لذا واکاوی سیره آنها میتواند راهگشای زندگی دنیوی و اخروی ما باشد.
کتاب حاضر با بهرهگیری از تفسیر و تدبر در آیاتی از قرآن کریم، که به زندگی حضرت هود (ع) اشاره میکنند، توانسته نکات مختلف اخلاقی، اجتماعی، سیاسی و حتی فردی آیات را استنتاج کند. این اثر در دو فصل با عناوین دوران پیش از هود و دوران بعثت هود (ع) تدوین شده است و به موضوعاتی چون آسیبشناسی قوم هود، حقیقت تفاخر به دنیا، حرص و طمع به دنیا، نگاه درست به دنیا، انکار معاد در طول تاریخ، تغییر ارزشگذاریها با معاد، سیریناپذیری در دنیاگرایی، ابتلا برای تنبه، بندگی خدا یا طاغوت، رابطه نظام اخلاق و عقاید با نظام مادی و عذاب غلیظ میپردازد.
انبیا و اولیای الهی انسانهای تاثیرگذار و زنده عندالله هستند و محبت به آنها محبت به خداوند است. و هدایتگری ایجاد میکند. محبت به آنها مانند وزنههای تمرینی است که انسان را برای بالا بردن وزنه محبت اولیای محمدیین (ع) آماده میکند و به دنبال آن آمادگی برای محبت الهی محقق میشود.
علاقهمندان به سبک زندگی اسلامی، تربیت اسلامی، تاریخ انبیا و داستانهای مذهبی مخاطبان این نوشتار هستند.
عملی که اهل دنیا انجام میدهد، اگر به سودش باشد، خوشحال میشود و اگر به ضررش تمام شود، حسرت میخورد. از دیدگاه او، عملش هر چه بوده گذشته و تمام شده است. اما در نظام شخص قائل به آخرت، وقتی عملی محقق میشود، موجودی زنده است که از او محقق شده و تا روز قیامت حیات و تاثیر دارد.
نظرات