کتاب مردی که هوای آسمان را داشت به قلم زینب سادات طباطبایی برش‌هایی از زندگی شهید داوود شیخیان، فرمانده پدافند هوافضای سپاه را روایت می‌کند.

سردار شهید داوود شیخیان، از چهره‌های شاخص و متخصصی بودند که نامشان با امنیت آسمان ایران گره خورده است. او دیدبانِ بیدارِ آسمان بود که در ۳۱ شهریور ۱۳۵۵ در همدان متولد شد. او از نخبگان نظامی و فرماندهانِ پدافندِ نیروی هوافضای سپاه پاسداران بود که عمر خود را در مسیر ارتقای بازدارندگی و امنیتِ حریمِ هوایی کشور صرف کرد.

او یکی از پیشگامان در حوزه طراحی و عملیاتی‌سازی سامانه‌های پدافندی بومی بود. نگاهِ علمی و دقیقِ او به مسائل پدافندی، نقشی تعیین‌کننده در تقویتِ لایه‌های دفاعیِ ایران داشت. وی علاوه بر حضورِ مستمر در بدنه نیروی هوافضا، به عنوان جانشین معاونت عملیات این نیرو نیز منشأ خدمات ارزشمندی بود. ایشان در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ در جریان جنگ ۱۲ روزه به فیض شهادت نائل آمدند و به جمع یارانِ شهید خود پیوستند.

کتاب «مردی که هوای آسمان را داشت» که در قالب مجموعه چهارجلدی «آسمان‌دار» منتشر شده، اثری خواندنی و مستند در حوزه ادبیات پایداری است که به روایت زندگی و مجاهدت‌های ایشان می‌پردازد. این کتاب فراتر از یک زندگی‌نامه ساده، تلاشی برای به تصویر کشیدن «مدیریت جهادی و علمی» در بدنه دفاعی کشور است. نویسنده با بهره‌گیری از اسناد و خاطرات هم‌رزمان، ابعاد مختلف زندگی شهید را در سه لایه بررسی کرده است:

• لایه تخصصی: چالش‌ها و نبوغ شهید شیخیان در توسعه، طراحی و عملیاتی‌سازی سامانه‌های پدافند هوایی بومی.
• لایه راهبردی: نقش ایشان در تصمیم‌گیری‌های حساس پدافندی و تأثیر دیدگاه‌های تحلیلی او در امنیت حریم هوایی.
• لایه انسانی: اخلاق، منش فردی و ارتباط صمیمانه ایشان با نیروهای تحت امر که او را به فرمانده‌ای محبوب و در عین حال مقتدر تبدیل کرده بود.

کتاب تلاش کرده تا تعادلی میان «صلابت نظامی» و «لطافت روحی» این شهید ایجاد کند. روایتِ ناگفته‌هایی از تلاش‌های شبانه‌روزی او در تیم‌های تخصصی برای خودکفایی دفاعی در کنار بازخوانی صحنه‌هایی از اتاق فرماندهی بر جذابیت اثر افزوده است. این اثر از خاطرات خانواده و دوستان، که بُعد انسانی و سبک زندگی ساده‌زیستانه او را برجسته می‌کند نیز بهره می‌برد.

چرا باید «کتاب مردی که هوای آسمان را داشت» را مطالعه کنیم؟

کتاب به خوبی نشان می‌دهد که چگونه دانش فنی، ایمان و تعهد، در کنار هم می‌توانند از یک فرد، یک «دژبان» مقتدر برای آسمان یک کشور بسازند. این کتاب در واقع ادای دینی به مردی است که دغدغه‌اش نه فقط حفظِ آسمان، که حفظِ عزتِ مردم زیر آن آسمان بود. اگر به حوزه مدیریت راهبردی و روایت‌های نظامی علاقه دارید، این اثر می‌تواند دیدگاه بسیار عمیق و متفاوتی از جنس امنیت به شما بدهد.

«کتاب مردی که هوای آسمان را داشت» را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

علاقه‌مندان به تاریخ نظامی معاصر ایران می‌توانند از این اثر بهره ببرند، چرا که این کتاب بخشی از تاریخ دفاعی کشور را از زاویه دید یکی از فرماندهان اصلی پدافند روایت می‌کند.
 حافظان امنیت، علاقه‌مندان به ایران و عموم مردم ایران زمین مخاطبان این نوشتار هستند.

یرشی از کتاب مردی که هوای آسمان را داشت:

می‌گفت: «دانستن تاریخ آدم را با تجربه می‌کند که یک اشتباه را دوبار تکرار نکند.» اما کاش کسی پیدا می‌شد و به او می‌گفت مهتر از دانستن تاریخ، ساختن تاریخ است. تاریخ را مردهای بزرگ می‌سازند. یکی مثل خودت که بی‌صدا و بی‌ادعا کارکردی و با فرماندهان و یارانت مقطعی از تاریخ ایران را ساختید. همان قسمت را که از لحظه شهادت شما آغاز شد. شروع جنگ دوازده روزه، آغاز درهم شکستن اسکتبار بود.