کتاب اخوت و ولایت از حجت‌الاسلام محمدرضا عابدینی را باید ذیل سرفصل علوم اجتماعی اسلامی قرار داد. این اثر که با تحقیق و نگارش سید محمدرضا فقیه ایمانی و حسین قاسمی تهیه و تدوین شده است با تصحیح روابط ولایی مومنین سیر توحیدی فرد و اجتماع را ترسیم می‌کند.

در نظام تکوین تولد هر کودک در دامان خانواده و پدر و مادر و با محبت آنان آغاز می‌شود. این جوانه در دوران نوجوانی با محبت به دوستان گسترش می‌یابد و سپس در دوره جوانی به بار می‌نشیند و با ازدواج و تشکیل خانواده جوانه‌های دیگری سر می‌زند تا این زنجیره محبت و عشق به کمال برسد. در نظام تشریع نیز مبتنی بر همین مسیر فطری و تکوینی حرکت بر محور محبت است که وحدت می‌آورد و سبک زندگی توحیدی را با روابط گسترده مؤمنین در جامعه ایمانی با هم شکل می‌دهد.

در جامعه دینی برای تحقق استحکام اجتماعی و توحید، هم دشمن‌شناسی و شدت در مقابل دشمن لازم است «أشِدَّاءُ عَلَى الْکُفَّارِ» و هم حرکت به سوی اوج با رحمت و محبت میان مؤمنین «رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ» تا در یک حرکت کاروانی به هم پیوسته مؤمنانه، صف واحد و بنیان مرصوص متولد شود. استحکام روابط مؤمنان در اخوت و محبت آنان را ولی یکدیگر می‌کند «بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاءُ بَعْضٍ» و از طرفی می‌یابند که با چشیدن این محبت و ولایت مؤمنانه چگونه در مراتب پیوستن به ولایت امام، شأن وجودی او می شوند «النَّبِیُّ أَولَى بِالْمُؤْمِنِینَ من انفسهم» تا اینکه حقیقت وجودی واحد در دامنه وجودی امام می‌شوند. کتاب حاضر با پویش در میانه اندیشه‌های حجت‌الاسلام عابدینی مسیر تعالیِ اجتماعی موصوف را هموار می‌سازد.

به طور خلاصه، کتاب حاضر که برگرفته ار آیات قرآن کریم و روایات اهل بیت (ع) است، ترسیم عملیاتی حقیقت عظیم معرفتی اخوت و ولایت است که از راه تحکیم روابط ایمانی به فرج و ظهور و امام می‌رسد.

چرا باید کتاب اخوت و ولایت را مطالعه کنیم؟

تا با اتکا به آموزه‌های قرآنی و روایی برسیم به اخوت اجتماعی و این اخوت را در سایه ولایت حضرات معصومین قرار دهیم تا به تکامل اجتماعی و توحیدی برسیم.

کتاب اخوت و ولایت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

طلاب و روحانیون، جوانان، عموم دغدغه‌مندان جامعه اسلامی و متفکران و اندیشمندان در حوزه‌هایی چون علوم انسانی اسلام و جامعه‌شناسی.

برشی از کتاب اخوت و ولایت:

صله ارحام به عنوان یک راهبرد اجتماعی و جامعه‌سازی مطرح شده است که بسیاری از مشکلات، اقتصادی فرهنگی و ... را برطرف می‌کند. روایت شده که صله رحم فقر را از بین می‌برد. توسعۀ مالی و اقتصادی ایجاد می‌کند و امید به زندگی را افزایش می‌دهد؛ یعنی جامعه را به سمت پایداری و پیشرفت سوق می‌دهد. سرمایه گذاری خوب است اما روایات ما بیان می‌کنند که پایه تحقق آن تصحیح روابط اجتماعی در ارحام است. امروزه سن امید به زندگی در یک جامعه یکی از شاخصه‌های پیشرفت آن جامعه محسوب می‌شود، منتهی این شاخص فقط به کمیت و عدد این سن توجه دارد، اما طبق روایات ما با این پیوستگی اجتماعی علاوه بر افزایش همین کمیت، کیفیت نیز ارتقا می‌یابد و این از آثار صلهٔ ارحام است.