کتاب «منم یه مادرم» روایت‌هایی از سبک تربیتی شهدا است که به نقل از مادران شهدا نگاشته شده است. دفتر اول از این مجموعه به سراغ سه مادر شهید رفته است. صدیقه سالاریان مادر شهید مصطفی احمدی روشن است. یکی از چهار شهید هسته‌ای ایران که توسط عوامل کوردل موساد به شهادت رسید. این مادر شهید روایت می‌کند چگونه با لقمه حلال و مراقبت مداوم تلاش کرده فرزندانی صالح و اسلامی تربیت کند. زرافشان مولودیان مادر شهید محمد مسرور است. طلبه‌ای که به عشق دفاع از حریم ولایت به سوریه رفت و در جریان آزادی شهرهای نبل و الزهرا به جمع شهدای مدافع  حرم پیوست. فاطمه تاجیک نیز از پسرش محمدحسین حدادیان می‌گوید. بسیجی که در سال 96 به هنگام آشوب و اغتشاش دراویش به میدان رفت و این پلیدان او را به سخت‌ترین نحو به شهادت رساندند. این مادران از سبک و روش خود در تربیت این دسته گلان کربلایی می‌گویند. اینکه مواظب بوده‌اند خودشان و این کودکان حلال و حرام خدا را رعایت کنند و در ورطه گناه و آلودگی نیافتند. روایت آن‌ها از شنیدن خبر شهادت فرزندان و صبری که بعد از آن به خرج دادند، جای تامل و ستایش فراوانی دارد. در حقیقت مادران و فرزندان این کتاب را می‌توان تربیت یافتگان مکتب حسینی دانست که شهادت را بالاترین فخر برای خانواده خود می‌دانستند.

در ادامه برشی از این کتاب را می‌خوانید:

احد گفت:«یه بار مجتبی شفیعی از دوستای حوزه محمد برام تعریف کرد که با محمد توی شلمچه بودیم شب کنار هم خوابیده بودیم. نصفه شب دیدم که محمد سر جاش نیست. چون بار اولم بود که می‌رفتم شلمچه ترسیدم اتفاقی براش افتاده باشه رفتم دنبالش توی بیابون هی صداش زدم آخر گفت:من اینجام نزدیکش شدم و دیدم که داره تمام ظرف‌های یک بار مصرف رو که زوار ریختن، جمع می‌کنه گفتم: محمد این موقع شب این چه کاریه؟ گفت: دلم نمی‌آد روی شهدا ظرف یک بار مصرف ریخته از دوستان دیگه هم شنیدم که کار هر شب محمد این بوده نماز شب می‌خونده و بعد هم ظرف‌های یک بار مصرف رو جمع می‌کرده.»