کتاب شهاب دین به قلم زهرا باقری روایتی داستانی از زندگی آیتالله مرعشی نجفی است که در خلال داستانهایی کوتاه مخاطب را به عمق صفای وجود آیت الله مرعشی میرساند و جلوههای نور خدا در کنار تحصیل علم را در برابر مخاطب تصویر میکند.
رهبر شهید انقلاب (ره)، پس از اطلاع از تایید کتاب شهاب دین توسط خانواده آیت الله مرعشی، درباره کتاب چنین اظهار علاقه کردند: «بسیار خوب، من این کتاب را یکشبه تا صبح خواندم، از بس لذت بردم.»
این خاطره از آیتالله محمود مرعشی، فرزند آیتالله مرعشی نجفی، ایراد شده است. پس با کتابی روبه رو هستیم که آن را شروع میکنیم و زمین نمیگذاریم.
آیتالله سید شهابالدین مرعشی نجفی از فقها، مراجع تقلید و عالمان برجسته شیعه در قرن چهاردهم شمسی بود که نام او بیش از هر چیز با دانش گسترده، تلاش علمی، سادهزیستی و عشق کمنظیر به کتاب و نسخههای خطی گره خورده است. او در ۲۰ صفر سال ۱۳۱۵ قمری در شهر نجف و در خانوادهای اهل علم و تقوا متولد شد. پدرش آیتالله سید شمسالدین محمود مرعشی از علمای نجف بود. وی از نوجوانی به تحصیل علوم دینی پرداخت و در محضر استادان برجستهای چون آقاضیاء عراقی و شیخ احمد کاشفالغطاء به فراگیری فقه و اصول مشغول شد. پس از مهاجرت به ایران، در حوزه علمیه قم به تحصیل و تدریس ادامه داد و از شاگردان و همراهان علمی شیخ عبدالکریم حائری یزدی بود.
ایشان بیش از هفتاد سال به تدریس و تربیت شاگردان پرداخت و در زمینههایی مانند فقه، حدیث، رجال، تاریخ و نسبشناسی آثار متعددی از خود برجای گذاشت. اما آنچه که نام آیتالله مرعشی را جاودانه ساخت، میراث ایشان از عشق به کتاب است. یکی از ماندگارترین خدمات آیتالله مرعشی نجفی، تأسیس کتابخانهای بزرگ در شهر قم است؛ کتابخانهای که امروز از مهمترین گنجینههای نسخههای خطی و میراث مکتوب اسلامی به شمار میرود.
علاقه ایشان به کتاب از دوران جوانی شکل گرفت. در روزگاری که با دشواریهای مالی دوران طلبگی روبهرو بود، بخش مهمی از امکانات خود را صرف تهیه کتاب و نسخههای خطی میکرد. گاهی برای خرید نسخهای ارزشمند از نیازهای شخصی خود میگذشت تا آن اثر از دسترس خارج نشود یا به خارج از جهان اسلام منتقل نگردد. این علاقه بهتدریج به یک رسالت فرهنگی تبدیل شد: حفظ میراث مکتوب مسلمانان و جلوگیری از نابودی آثار علمی و تاریخی.
آیتالله مرعشی نجفی وصیت کرده بود که پس از وفات، پیکرش را در ورودی کتابخانه دفن کنند تا مراجعان و علاقهمندان کتاب از روی قبر او عبور کنند و بدین ترتیب، خود را خادم کتاب و اهل علم میدانست.
اکنون کتاب «شهاب دین» با روایت داستانی زندگی این عالم فرزانه، سلوک فردی و اجتماعی و عشق معظم له به کتاب را تصویر میکند.
تا چون آیت الله مرعشی با کتاب انس بگیریم، به تحصیل علم همت گماریم، الگویی نیکو در مسیر دانشآموزی در برابر خود تصویر کنیم و تلنگری بزنیم بر روحمان تا خداباورانه زندگی کنیم.
علاقهمندان به زندگی و سیره علما، افرادی که میخواهند الگویی نیکو در مسیر تحصیل علم داشته باشند، دانشجویان و حوزویان و عموم علاقهمندان به تحصیل سبک زندگی اسلامی.
پس از سکوت کوتاهی گفت: «متأسفم؛ قلبشان نمیزند چند دقیقه ای هست که از دنیا رفته اند.» دنیا روی سر همسر و فرزندان آیت الله مرعشی خراب شد فرزندان دور پیکر پدر نشستند و به صورت غرق نور شهاب الدین چشم دوختند سید محمود ملحفه سفیدی روی بدن پدر کشید و تلفن را برداشت خواهر و برادرها را خبر کرد. کنار مادر نشست و هر دو با هم گریستند. ساعتی بعد خانه پر شده بود پسرها، عروسها، نوهها و دامادها رسیدند. دیر وقت بود و آسایش همسایگان برای اهل خانه از مصیبتی که بر دلشان آوار شده بود مهمتر. صدای گریه کسی بلند نمیشد. اشکها آرام و بی صدا به گونهها میغلتید.
نظرات