کتاب زایو به قلم مصطفی رضایی کلورزی رمانی است در ژانر علمی تخیلی امنیتی، برای نوجوانان که از انتشار یک ویروس مرگبار به نام زایو در جهان خبر میدهد.
خبر زایو، ویروس مرگبار قصه ما، خیلی زود به تهران سال 1420 و به منزل دکتر پارسا میرسد. زایو نیمی از جمعیت کره زمین را نابود کرده است و برای نابودی آن نیمه دیگر نیز دندان تیز کرده است. دکتر پارسا که از اوج فاجعه مطلع است در مسیر نابودی این ویروس دستساز به فلسطین میرسد. لذا هیئتی برای بررسی دقیق آزمایشگاه راهی فلسطین میشوند. آنها در مسیر فلسطین با پزشکی آمریکایی آشنا میشوند که علاقه خاصی به مکتب اسلام و تشیع نشان میدهد.
این داستان با گره خوردن گاه به گاه در مسیر صعود، مخاطب را به سوی خود فرامیخواند تا ادامه داستان را پیگیری کند. در این مسیر خواننده نوجوان با مظاهر ایرانی اسلامی آشنا میشود و روحیه تلاش، پشتکار، تحصیل علم و مقاومت خود را زنده میسازد.
تا بر بال واژگان، قدرت تخیل خویش را فعال سازیم و اندکی آدرنالین بالا را نیز تجربه کنیم.
نوجوانان بالای 13 سال و علاقهمندان به داستانهای علمی تخیلی مخاطبان این نوشتار هستند.
در حالی که با فریاد حرف میزد گفت: «از لحظهای که پاتون رو روی پلهها بذارین و وارد هواپیما بشین، نه اسمی خواهید داشت و نه وجود خارجی. متوجه هستین که، دکتر؟» دکتر پارسا چند لحظهای خیره شد به محافظش. سپس نگاهی به هواپیما انداخت و به پلهها. بعد دستش را زیر قطرات باران کاسه کرد و به آن چشم دوخت. باران تندتر و قطرههایش درشت تر شده بود. سپس دوباره نگاه به نگاه محافظ دوخت و گفت:« بله؛ متوجه هستم! شاید روزی تنها کسی باشم که ویروس رو شکست میده».
نظرات