محمدعلی قاسمی، کتاب مقابل را با یک تصور مهم می‌نگارد که هفت‌ساله اول زندگی دورانی برای زمینه سازی و تربیت غیرمستقیم کودکان است.

برای همین پس از بیان کلیات مباحث تربیتی، به سراغ دوره شیردهی و نقش پرورشی این دوره به لحاظ روحی رفته‌است و پس از آن با بیان نقش والدین در مهم ترین دوران شکل گیری شخصیت کودک، به مباحثی همچون تربیت جنسی کودک، زمینه های پرورش ایمان، نقش بازی در تربیت دینی، ناهنجاری های تربیتی و... می‌پردازد.

برای همین است که این اثر با وجود کوتاه بودن، جستاری روان ساده برای مسائلی بنیادین به شمار می‌رود.