کتاب «حاشیه همان متن است» نوشته مستندسازی است که سی سال فیلم مستند ساخته، مستند تماشا کرده و در مورد مستند نقد و تحلیل نوشته است. او پرویز کلانتری است که در نوجوانی با دوستانش گروه عکاسی تشکیل می‌دهد. برای تلویزیون چندسالی برنامه تولید می‌کند و در 37 سالگی تصمیم می‌گیرد به شکل جدی وارد دنیای مستندسازی شود و در همین مسیر می‌ماند. حالا او در پایان مسیر هنری خود در عرصه مستندسازی نگاهی به گذشته داشته و به سراغ حاشیه‌هایی رفته که در قاب دوربینش قرار نگرفته‌اند اما به قدر متن ماجرا مهم بوده‌اند و نمی‌خواسته مغفول بمانند. انگیزه‌ها و مقاصدی که برای نیل به آن‌ها به سراغ مستندسازی رفته، افرادی که در این کار با او هم مسیر شده‌اند و بر او افزوده‌اند، آدم‌ها یا اتفاقاتی که به عنوان راش اضافی در تدوین بریده شده‌اند اما حالا اهمیتشان جلوه‌گر شده است و بسیاری نکات دیگری که در این سی سال مشاهده و تجربه نموده تمام چیزهایی هستند که استاد را بر آن داشته تا قلم به دست بگیرد و همراه جریان سیال خاطرات و افکار آن‌ها را بر روی صفحه سفید کاغذ بیاورد. این کتاب به همت نشر اطراف برای تمام علاقه‌مندان به روایت و مستندسازی چاپ گشته است.

در ادامه برشی از این کتاب را می‌خوانید:

رابطه ی سفارش و سازنده را همچون بسیاری از مسائل و مقولات تخصصی و حرفه‌ای سینمای مستند امری وجودی و متصل به زیست و حیات فردی و اجتماعی فیلم ساز می دانم و در این منظر فراخ تر با آن روبه رو میشوم موضوع و پیشنهادهای سفارش را جهان بیرون از خودم می بینم و حس و نگاه و نظرم در مواجهه با آن موضوع و پیشنهادها را حرکت جریان درونم به گفت وگو و مکالمه ی این دو جهان می اندیشم و تأثیر و تأثرشان با هم و بر هم. اگر آن سفارش ها نبودند گفت وگوی دو جهان بیرون و درون من فیلم ساز راه نمی افتاد. مضامین و روایت های حاصل تولید این فیلم ها هم در من خفته می ماند و زبان باز نمی کرد. به این معنا مستند ساز شاید آن آدم اهل حرفه ای است که در زندگی و در عالم ذهن و اندیشه در پرسه زنی مدام است و خوب میچرد و همیشه آماده است که با هر موضوعی به فضای درک و دریافتهای خاص خود در آن موضوع راه بجوید و روایت خود را راه بیندازد.