کتاب جهان‌خوار به قلم علی شعیبی مخاطب نوجوان را در برابر این سوال قرار می‌دهد که چرا مرگ بر آمریکا می‌کوییم؟ این اثر با مرور برگ‌هایی از تاریخ و از رهگذر منابع متعدد تاریخ سراسر غصب، غارت، قتل عام، نژادپرستی، خیانت، بی‌رحمی، طمع‌کاری، شرارت، دخالت، ترور، تزویر و شکنجه آمریکا را بازگو می‌کند. آن وقت است که مخاطب با خود می‌گوید: «مرگ بر آمریکا».

رهبر شهید انقلاب (ره) می‌فرمایند: این شعارِ «مرگ بر آمریکا» به معنای [مرگ بر] ملّت آمریکا نیست. مصداقش را بنده در نوزدهم‌ بهمن معیّن کردم که مراد کیست؛ حالا عرض می‌کنم که «مرگ بر آمریکا» یعنی مرگ بر سلطه‌گری، مرگ بر تجاوزگری، مرگ بر دست‌درازی به حقوق ملّتها؛ معنایش این است. یک حرکت روشنفکرانه، آگاهانه، انسانی و پُرمعنا و پُرمضمون را مردم با این شعار در همه‌ جای کشور انجام دادند، که واقعاً جای سپاسگزاری است.

و یا در مناسبتی دیگر می‌فرمایند: اینکه [امام] فرمود هرچه فریاد دارید، بر سر آمریکا بزنید، پشتش یک منطق محکم وجود دارد. آن منطق این است که اساس سیاست آمریکا بر افزون‌طلبی و دست‌اندازی است.

علی شعیبی در شانزده بخش کارنامه سراسر جنون و خونریزی آمریکا را تشریح می‌کند تا مخاطب به عمق کلام رهبر شهیدمان نائل گردد. فصل اول کتاب با عنوان مرگ بر غصب و غارت آمریکایی نشان می‌دهد آمریکا در سایه غارت منابع دیگر کشورها ابر قدرت شده است و غارت آثار باستانی ایران و کشورهای منطقه از جمله دستاوردهای حضور آمریکا در خاورمیانه بوده است. مرگ بر نژادپرستی، تحریم، خیانت آمریکایی، طمع‌کاری، قتل عام، دخالت در امور داخلی کشورها، کودتا، جنگ میکروبی، تزویر، جاسوسی و ... سرفصل‌های مختلف این کتاب را نشان می‌دهند. هر فصل متناسب با سرفصل خود از منظری مختلف به آمریکا می‌نگرد. تصاویر متعدد کتاب در کنار بهره‌مندی از منابع متقن، فریاد مرگ بر سیاست‌های آمریکا را در دل هر نوجوانی نهادینه می‌سازد.

چرا باید کتاب جهان‌خوار را مطالعه کنیم؟

تا برسیم به چرایی مرگ بر آمریکا و هیمنه پوشالی و دست‌های خونی آمریکا را بازشناسیم.

کتاب جهان‌خوار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنید؟

نوجوان‌های زیر 15 سال، معلمان و مربیان، فعالان اجتماعی و افرادی که رسانه‌ای دارند و تریبونی.

برشی از کتاب جهان‌خوار:

در زمان شاه آمریکایی‌های زیادی به عنوان کارگر، کارشناس و مستشار به ایران آمده بودند. آنها با ایرانیان رفتار بسیار بدی داشتند و ایرانی ها را «کاکاسیا»، «گدا»، «بوگندو»، «بدوی»، «بیابان نشین» می‌نامیدند و فرهنگ آنها را فرهنگ شتر می‌خواندند.

یکی دیگر از اقدامات تحقیرآمیز و نژاد پرستانه آمریکایی‌ها علیه ملت ایران فشار آوردن به حکومت شاه برای تصویب کاپیتولاسیون بود. بنا بر قانون کاپیتولاسیون دادگاههای ایران حق نداشتند هیچ یک از مستشاران نظامی، کارمندان و کارکنان آمریکایی و خانواده‌ها و وابستگانشان را محاکمه کنند. این قانون با فشار دولت آمریکا در سال ۱۳۴۲ در ایران به تصویب رسید؛ در حالی که حتی کشورهای عقب مانده دنیا نیز به پذیرش چنین قانونی تن نمی‌دادند.