کتاب استاد شهریار هشتمین جلد از مجموعه گفتارهای موضوعی رهبر شهید انقلاب (ره) است که مشتمل بر نگاه حضرت آیت‌الله شهید سید علی خامنه‌ای (ره) بر عمق شعر شهریار و پاره‌ای از اشعار و دست‌نوشته‌های استاد شهریار خطاب به ایشان است.

می‌فرماید:

گاهی گر از ملال محبت برانمت
دوری چنان نکن که به شیون بخوانمت

سرو بلند من که به دادم نمی‌رسی
دستم اگر رسد به خدا می‌رسانمت

این شعر شهریار است که از جان برآمده، از عمق لطافت و نگاه آمیخته به گله، آن هم توام با آرزومندیِ به دیدار. در شعر شهریار می‌توان ردپای نور را یافت، صدای قرآن را یافت و کلام اهل بیت (ع) را. سیمای ملکوتی و نغمه آسمانی شهریار، با سرودن غزل پرشور و عارفانه «مناجات» و مثنوی «شب و علی» همانند خورشید تابندگی می‌گیرد. هفتادوچهارسالگی شهریار، با پیروزی انقلاب اسلامی مقارن شد و حمایت او از انقلاب اسلامی مردم ایران او را بیش از پیش محبوب ساخت. گفتار موضوعی پیش‌رو این شاعر نیکنام را چنان که توصیفش گذشت روایت می‌کند، آن هم در پرتو اندیشه شاعرانه رهبر شهید انقلاب (ره).

بخش اول کتاب با جلسه شعرخوانی در سفر به استان آذربایجان شرقی در سال 1366 آغاز می‌گردد. در این سفر آیت‌الله خامنه‌ای بسیاری از ابیات استاد را تایید می‌کنند و استاد شهریار وقتی به منزل برمی‌گردد به اطرافیان می‌گوید که خسته نیستم و قلبا مایل بودم که این معاشرت تا صبح ادامه یابد.

بخش دوم کتابچه «استاد شهریار» به درگذشت ایشان و پیام تسلیت آیت‌الله خامنه‌ای در سال 1367 اختصاص دارد. بخش سوم کتاب پیرامون دیدار با اعضای عالی رتبه فرهنگی جمهوری آذربایجان و برگزارکنندگان کنگره جهانی بزرگداشت استاد شهریار، شکل گرفته است.

در سال 1385 نیز یک‌صدمین سالگرد تولد استاد شهریار برگزار شد که چهارمین بخش کتاب پیرامون آن سخن رانده‌است. کتابچه حاضر در پایان برخی از اشعار تقدیمی استاد شهریار به آیت‌الله خامنه‌ای را مرور می‌کند.

چرا باید کتاب استاد شهریار را مطالعه کنیم؟

تا این شاعر توانا را بهتر بشناسیم و از ارادت و حمایت او نسبت به انقلاب و رهبر شهید انقلاب آگاه شویم.

کتاب استاد شهریار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

دوستداران شعر و ادب و فارسی، علاقه‌مندان به استاد شهریار و افرادی که می‌خواهند از ذوق شعری و هنری رهبر شهید انقلاب آگاه شوند، مخاطبان این نوشتار هستند.

برشی از کتاب استاد شهریار:

من از کجا با اسم شهریار و با شعر شهریار آشنا شدم؟ از آنجا که یک خواننده مذهبی، یعنی یک روضه خوان که صدای خیلی خوشی هم داشت، در یک جلسه‌ای با آواز بسیار خوش شعر علی ای همای رحمت را خواند. در آن جلسه هرکسی که حضور داشت به شاعر و گوینده این شعر حساس شد که این شعر برای کیست؟ ما در مدح امیرالمؤمنین شعر بسیار شنیده بودیم؛ اما این شعر یک فضای دیگر و یک باب تازه‌ای در این مقوله بود.