چرا باید رمان بخوانیم؟

در جهانی که هر داستانی را می‌توان در قالب فیلم و سریال دید، هر روایت کوتاهی را در چند دقیقه شنید و میان صدها تصویر و ویدئو در شبکه‌های اجتماعی حرکت کرد، یک پرسش جدی پیش روی ماست: چرا هنوز باید رمان بخوانیم؟ رمان چه چیزی به تجربه انسان اضافه می‌کند که سینما، سریال و اینستاگرام قادر به جایگزینی آن نیستند؟ آیا خواندن چندصد صفحه برای شناخت یک شخصیت یا ورود به یک جهان داستانی، در عصر سرعت و تصویر همچنان معنا دارد؟ این نشست می‌خواهد از همین پرسش آغاز کند و به سراغ ویژگی منحصربه‌فرد ادبیات داستانی برود؛ توانایی رمان در ورود به ذهن انسان، تجربه زمان و حافظه، ساختن جهان از خلال تخیل خواننده و امکان زیستن درونی زندگی دیگری. بحث اصلی نه دفاع نوستالژیک از کتاب، بلکه فهم این مسئله است که رمان چه نوع تجربه‌ای از انسان و جهان می‌سازد که دوربین، صفحه نمایش و الگوریتم نمی‌توانند آن را به همان شکل در اختیار ما بگذارند.